Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)

man nimmt, wenn diese nicht zureicht 3). noch auf andere Merkmale , Abbreuiaturen , Interpun­etionen, Linien u. s. w. R.uckiicht. Aber die Mu­sterung der einzelnen Buchstaben, sammt den letzt­genannten Eigenschaften, ist fiir sich alJein eine vollig unsichbare Methode das Zeitalter einer Schrift zu finden."'' Schonemann System der all­gem. Diplomatik. Th. II. §. 77. Codicum re­scriptorum vix. vllus apud nos in Diplomati­bus fuerat vsus. §. 37. Idem tenendum de Orthographia, quae saeculo intermedio fuit poene nulla, vt recta, no­straeque similis foret diplomatum autlientiae prae­iudiciosa. Interpunctionum, atque abbreuiaturarum difformitas, aliis quoque proprietatibus deficientibus, potest ilJam duntaxat suspectam reddere. Idem obtinet cum terminorum numera­lium consignatione: quae iam siglis Bomanis iam literis expressa fuit, nonnunquam in contextu etiam cifris arabicis. Cf. v. SchmidtPhiseldeck. An­leit. p. 23. §. 38. Chrismon et inuocatio, seu aasit, seu desit, cum vsus fuerit arbitrarii, authentiam Di­plomatum afficere nequit. Saeculo, quo vfguit, si desit, nonnisi in aliarum formalitatum quoque de­fectu, fit praeiuaiciosa. Nec e nominum proprio­rum et genericorum, item titulorum, vsu vel non vsu solo quidquam contra Diplomatum authenti­am arguendum, praeterquam si certe constet illa saeculo quodam viguisse, vel non viguisse immutabiliter: illa enim per se variarunt, sae­pe vero arbitrarie sunt adoptata, pluribusque fue­rant communia: „Bey den Geschlechtsnamen, mo­gen sie dem AufstelJer oder andern in den Urkun­den erwahnten Personen beygelegt werden, ist

Next

/
Oldalképek
Tartalom