Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 2. (Budae, 1834.)

«ariae , conscriptis libertalibus Nobilium regni Hungariae antiquis, insertis etiaqi. quibusdam articulis de nouo concessis, eisdem Nobilibus priuilegium concesserit, et illud priuilegium apud nos, tamquam in loco commiuii, pro eo, vt recursus facilioi: ad ipsum liabeatur, .sit deposilura, Nobiies praefati per quosdam ex ipsis nobis suppiicarunt, vt tenorem huiusmodi priuiiegii rescribi facientes, sigillo nostro firmari faceremus ad hoc, vt tempore necessitatis suac eo vti possent; cuius quidem priuilegii tenor talis est: Andreas (v. ad an. 1291. Cod. Dipl. Tom., VJI. vol. II. nro 402. 59. Status regni Leges sancitas haud obseruatas aegerrime tulerunt: „Andreas IJ. Quoniam libertas tam Nobilium regni nostri, quam etiam aliorum» instituta a S. Stephano rege, per aliquorum regum potentiam, vlciscendo aliquando iram propriam, aliquando etiam attendentium consilia falsa hominum iniquorum, vei spec,tantium propria lucra , fuerat in qtiam plurimts partibus diminuta; muitoties ipsi Nobiles nostri serenitatem nostram et praedecessorum nastrorum, Regum suorum aures precibus et instantiis multis pulsauerunt super reformalione regni nostri. — Inter nos et eos occasione hac saepius ad amaritudines non modicas est processum." A. 1222. — „Tempore coronationis Domini Andreae (III.) regis illustris Hungariae, publico scripto, sigillo eiusdem Domini regis vallatae et ex toepiditate Domini regis fuere penitus postpositae, regnum Hungariae in omni sua parte fluctuare coepit. — Nos itaque (consulunt in futurum) A. 1298. §. 40. Comitia fixis lege temporibus celebranda nunquam non vrserunt: „Carolura Robertum 4