Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 1. (Budae, 1834.)

communicansj detentus est ibi quinque diebus^ cunctis extra ignorantibus, quid intus cum eo ageretur. Sunt, qui scribant, illum ibi compulsum fuisse reuocare conditiones omnes, quibus regnum ISeapolitanum Carolo concesserat. Posthaec libertate donatus, ISeapolim concedens, a Carolo, qui praecesserat superbe magis, quatn decenter exceptus est. Siquidem in throno eminenti, anie portam ciuitatis sibi erecto, corona aliisque insignibus regiis ornatus inter circuinfusos Proceres considens, non prius se mouit, quam ad locum Pontifex ipse peruenisset: tum vero se erigens paululumque in occursum procedens, Pontificis in equo considentis pedes exoscultatus est: et Pontifex vicissim ex equo frontem eius. Nullo alio honore a JNeapolitanis ei exbibito, prohibente rege , ab eodem tanlum deductus est per froenum equi in vrbein. Qui cum vellet ad uedes ArchiEj)iscopales diuertere, a rege prohibitus, inque casteilum nouum rajitus, multis ibi diebus sub bdeli custodia detentus fuit, haud tamen prohibilis, qui ad eum visitationis causa accedere vellent. Demum quorumdam Procerum ac vrbis Magistratus interuentu, inita inter eos concordia, Kex j)ublice praeteritorum veniam dejjrecatus, promissa Francisco Butillo nepoti in causa collati ilegni facta adimjjlere spopondit, ac Pontifieein in aedes Archiepiscopales migrare, et a populo debitis honoribus recipi, colique perinisit. Eo iu loco constitutus sae|)iusque aRegeetBegi a salutatus, suppresso ad tempus odio , jjacetn cum vtroque simulauit. Ilis factis pridie JNatiuitatis Domini M. CCC. LXXXIII. in Ecclesiam Principem cum Ecclesiasticis suis se conferens, primas