Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 1. (Budae, 1834.)

ibi vesjDeras PontiQcali celebritale intonuit; et Kalendis Ianuarii anni sequentis M. CCC. LXXXIV. Missara in ara maxima praesentibus rege et regina, regnique proceribus et populis, splendidissimo apparatu decantauit, atque inter ipsa missae solennia Ludouicum Andegauensem publico anathemate defixit, quod instinctu Clementis Antipapae regnum Neapolitanum armato milite invasisset. In hunc sacram militiam indixit, reclusoque Ecclesiae thesauro omnibus aduersus eum arma sumentibus eunctorum veniara peccatorum indulsit, denorainato ad hanc expeditionem Ecclesiae Antesignano Carolo Rege Neapolitauo, quera vexillo in hunc finera a se benedicto ex ritu Pontificio, donauit. II13 peractis, dum sensirn apud Carolura, hominera ambitiosum et fluxae lidei vilescere coepisset, ilisidiasque sibi parari liaud vanis indiciis animaduertisset: simulalo hactenus dolori et vindictae froena laxaturus Neapoli Luceriam vrbem Pontificiam digressus est. Ibi conuocato pro concione Clero, Magistratu et populo, prolixa oratione coniurationera a quibusdarn Cardinalibus in se conceptarn, vinctoruraque confessione detectam (cuius praecipuus Architectus Bartholomaeus dictus de media Vacca Cardinalis Reatinus prodebatur) aperuit, conuocatis in culpam ipso etiara Carolo rege et regina paulo ante ad tantara dignitatera a se euectis. Igitur erecta cruce et candelis accensis eosdem regem et reginam, Ileatinum, sexque alios Cardinales Gallos, nec non Robertum seu Clementem Antipajjam, eiusdem Pseudo-Cardinales, collusores et asseclas fidelium communione remouit • Regem ac reginam regiis titulis ac regno priuatos exauthorauit, subditosque