Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 1. (Budae, 1834.)

lJ5 XLIX. An. Ch. 1383. Idem Vrbanus Carolum Dyrachinum excommunicat. xAnno Mk CCC. LXXXIII. principio mensis Maii, Vrbanus Pontificex ad euitandum pestilentiae in Vrbe (Roma) grassantis periculum primo Tibur , deinde Neapolim petiit, tum vt turbatum Bello Regnum stabiliret, tum vt promissos aCarolo III. rege in sua inauguratione Nepoti suo Francisco Butillo Principatus Capuanum et Amalphitanum (quorum traditionem Carolus plus aequo differebat) vijidicaret. Iter eo suscepit, quamuis a nonnullis Cardinalibus et Praelatis id ei maxime disuaderetur, ipseque Carolus Rex eius sibi aduentum minime gratum fore, non dissimulanter per litteras doceret. Processit tamen, et post aliquas in itinere moras Auersam peruenit initio mensis Octobiis. Eius appropinquationem cum audiuisset Carolus, qui tum in ionge dissitis locis aduersus Ludouicum Andegauensem occupatus detinebatur, abruptis negociis advolans in otcursum, praesentem habuit extra vrbem Auersam. Solutis inutuae salutationis ofliciis, rex froenum equi, cui insidebat Pontifex, manu prehendens, stratoris munere functus est vsque ad vrbis introitum. Vrbem ingressum Pontificem, cum vellet Rex inArcem peramplam et commodam hospitii causa deducere, abnuit iile, veritus, quod res erat, ne sibi deinceps libei tuji non foret inde egredi: sed ad aedes Episcopi sibi pro diuersorio paratas concesit. Rebus sequenti die quiete pi ocedentibus, nocte intempesta misit Carolns, qui eum in arcem inuitarent, renuentem obsequi pertraherent. Duct»is itaque inuitus et perducentes incassum cx8 *