Varjú Elemér: Oklevéltár a Tomaj nemzetségbeli losonczi Bánffy család történetéhez. I. 1214–1457. (Budapest, 1908.)

idem ad honorem nostri culminis subiisse probatur, necnon strenua [facta] et accepta ac immensa servitia eiusdem, quae ipsum primum excellentissimo et magnifico principi domino Karulo olim inclito regi Hungáriáé, patri nostro karissimo beatae recor­dationis suis in temporibus et demum ipso patre [nostro, dispo­nente] deo de medio sublato, nobis et in cunctis nostris et regni nostri expeditionibus prosperis et adversis pro exftollendo nostri] regii regiminis et augmento reipublicae, se fortuitis et inopinatis casibus exponendo, non parcendo [suis rebus et personae], ab aevo suae pueritiae cum sumpma sollicitudine et vigilanti cura, omnique fervore fidelitatis exhibuisse [ac exhibere] sentimus in praesenti et exhibiturum pro firmo credimus in futurum, ratione quorum, licet ipsius merita mufnera multo ampliora et] maiora exigerent, ut tamen ipsius meritis, magna recommendatione dignis, aliquatenus respondere videamur [obsequiis, possessionem] nostram Zauz vocatam, in comitatu Newgradiensi in vicinitate possessionum Pynch, Daroch et Nitra vocatarum [ . . . . ho]mine sine herede decesso, nobis iuxta approbatam regni nostri consuetudinem devolutam et usque huc ad castrum nostrum . . . vocatum occupatam, terram videlicet usui trium aratrorum suf­ficientem, cum suis utilitatibus et pertinentiis universis, pratis videlicet, silvis, [rubetis], aquis, fenilibus et caeteris quibuslibet suis attinentiis ad eandem spectantibus, in superficie eiusdem habitis et existentibus, sub eiusdem metis et terminis, quibus per priores possessores suos habita extitit et possessa, ab eodem castro nostro auferentes, eidem magistro Stephano novae dona­tionis nostrae titulo et per eum suis heredibus, successoribus et posteritatibus universis, de beneplacita voluntate serenissimae principissae dominae Elisabeth inclitae reginae Hungáriáé, geni­tricis nostrae karissimae ac de consensu et praelatorum et baronum regni nostri consilio praematuro dedimus, donavimus et contulimus perpetuo et irrevocabiliter possidendam, tenendam pariter et habendam. Verum quia de qualitate et quantitate ipsius possessionis et utrum modo praemisso nostrae pertineat collationi, nec non, nobis veritas non constarat, volumus igitur et fidelitati vestrae firmiter praecipiendo damus in mandatis, quatenus vestrum mittatis hominem, pro testimonio fidedignum,

Next

/
Oldalképek
Tartalom