Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars IV. (Viennae, 1778.)

Et licet exíliteris fidei defertor, & hoftis (a ) Humana fingens pro ratione Deos; Attamen infpiciens tenebras, te poenitet adi Chrifti ideo amplexus lucida verba, redis. Hoftibus haud tergo, fed forti pedore notus, Agminaque educens, agminis inftar eras : Invidise ftimulis, regnique cupidine ccecus Cum Duce Lippajo Rufticus arma capit, Scepuílumque petens numerofo milite Caftrum, Conferuit feva praelia dura manu : Ifthic adverfi fradus certamine Mártis, Reflexit profugum mox íine láude pedem; Bohemicus quantum noftro fit milite miles Inferior, fenfit Praga fubada manu, Tunc ubi Mathiíe fceptrum , & tradenda corona Pars fuerat belli credita magna tibi. Cum Pátriám inceífit belli, difcordia, nutrix, Dilfvades rabida fummere tela manu. Sincere peragi curafti jura facrorum, Indixti leges cum pietate bonas; Prxcipue Chrifti fervos complexus honore, Plantafti Auguffoe Relligionis opus. Te , fateor, poterant revocare Machaonis artes, Foedere qui föcro tunc tibi jundus erat; Tantus at affluxit morbi lethalis acervus, Vincere quem medicae non potuere manus: Scilicet haud voluit producere tempóra Numen, Nec licuit íixum tranüliiffe diem : Amiffo a) Innuit hic Poéta Chriftophomm facra mutafífe, atque a Lnthero ad Romanam fidem tranüiíTe. Quam autem vere íugillet Catholicos , per fe quisque videt. K