Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars IV. (Viennae, 1778.)

AmiíTo triíles Conventus Praefide lugent, Mcefta fuum deflet fubdita túrba Patrem, Stanslai Leutfchoviam cura translata; dolentes Hoc tua fub tumulo claufimus offa : vale. A peradis exequiis, praeter fepulcrale marmor Chriftophoro po­fitum, cujus infcriptionem alias dedimus , appenfum eft tumulo & ve­xiJlum : cui idem Xylander Latino, & Germanico Idiomate fequentes verficulos infcripfit : Mors fcelerum posna eft, eademque eft maxima merces; Namque mali finis, principiumque boni eft. Gratia, Chrifte, tibi! quod mortem morte tulifti, Quodque tua vita eft reddita vita mihi: Quod miferam hanc vitám mutafti morte beata, Vita fűit funus, mors mihi foenus erit. Der Todt di Sündt des Menfchen ftrafft, Der Todt ein groffen Nutzen fchafft : Denn er des bofen macht ein endt , Und alles guts in uns anfengt. Herr Chrifte dir ich dancken kan Daíf due den Todt haft abgethan, Und durch das kreftig Leben dein, Mir wiederbracht das Leben mein. Auch difes Lebens bitterkeit Verwandelt haft in ewige freudt; Obgleich ein leich ich worden bin, So ift doch fterben mein gewin. Sufanna Erdödy Chriftophori Vidua , per aunos undeviginti , quibus Marito fuperft'es fait, luduin, atrasque veftes nunquara po­luiffe fertur. Fűit Matróna pientifßma, & Catholicse Religionis pro­vehendse ftudioüifima : quem in finem conftanter aluit Miilionarios , qui pagos ei fubjedos excolerent , & errantes in viam veritatis re­ducerent. Ex eorum numero unus, qui morienti adftiterat, multa de ejus

Next

/
Oldalképek
Tartalom