Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars II. (Viennae, 1774.)

I v. Barbara altér ara Filiam Annám enititur, nec multo poft mórit ur ISIS. Ejus Encomium. B

arbara Regina fecunda Julii die praecedentis nodis prolem fecundam enixa, íiliam, quae poftea Baptismatis fonté lota Annae (e) nomen accepit, genuit. Fuere, qui ingrato animo hoc ferrent; Rex vero invidi animi homo, qui nullis unquam fortunae etiam cafibus movetur; laeto animo & hoc donum Dei afterens, idque grata mente fufcepit. Sigismundus deinde ad 19. Augufti diem Cracoviam (f) ingreííus Barbaram Reginam e proximo puerperio non integre lanam reperit. Interea ex magna forte undique aquarum inundatione, caeterisque malis humoribus a ér infedus: ex contagiofo, & peftilenti morbo, plerique apud Cracoviam infigniores etiam abfumpti fuere. Sed & Barbara Regina Sigifmundi Confors fubita aegritudine praecipitata morte extinda eft. Varias de illius morte opiniones fuiíTe apparet: fuere, qui apoplexia tadam crederent; non defuere etiam, qui culpam inMedicum retorquerent. Illud non iníicias eo; neque hoc improbo: mihi tamen conftat partus, feu puerperii (ut ajunt) legibus non fervatis, neque poft purgationis tempus ad mortis usque diem, integre reftitutam fuiíTe. Incidit Clementiftimae Réginie mors in Annum tunc currentem MDXV. diem fecundam Odobris, qu« ab omnibus ordinibus tanto majoré ludu, atque mcerore deplorata eft, quanto majoré fortuna Polonia, ea regnante, a Deo Opt. Max. praedita fűit. Funus ejus fumptibus maximis, & fplendido obfequio celebratum, corpus vero in eo Sacello, quod poftea Sigifmundus Rex disfradum fua?, Barbaraeque memóriáé magnó fumptu, ac cirltu a fundamentis novis exftruxit, (g) tumulatum eft. Barbarae vero virtutes, atque (e) Annám hanc in teneriori aetate obiiíTe fufpicor; quod n-iptui tradztam aut ccfilibem vitám exegiffe haad legant. (0 Sigismundus Vienna tunc redierat, ubi celebri illi Maximiliam Caefaris cum Wladislao Fratre Hungáriáé Kege conventui interfuit. (g) Hinc patet, quantopere Barbaram di.exetit Sigismundus; quam vero molefte, gravirerque tulerit eius obitum, innuit eodem loco Cromerus : Quam ccnjuncle cum yiro vixtrit, magnó & longo mcerore, & ubi fi Jletu ac pene mulitbri ejulatu pojl inortan ejus iudulgenti[funus Rex tejlatus ejl,