Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars II. (Viennae, 1774.)

atque laudes tot fuere, ut fi tanta? Regináé dariífimas dotes referre oporteret, mortali exutam corpore, ad Divorum mox confortia aífumptam fuiífe credere operae pretium erit. Nam ut corporis dotes, & ingenuos, humanosque mó­res (quibus fumme dotata fuerat ) oratione non percenfeam, conftat nuliam unquam in tam alto loco egiiíé fceminam, quae in religionem, & fan&a tam pia, in fubditos tam clemens , in egenos tam mifericors, in omnes denique ordines, & hominum ftatus benigna, & piacida femper fuerit: neminem un­quam laedere, ab injuria omnes tueri, Regni ritibus, ac moribus fe conforma­re, noxiis faepe Principem placatum reddere, & quod vei maximé contra ho­minum, qui in alto agunt, móres eft; fuperbire nunquam, fed fumma in hu­militate plus, quam Reginam oporteat, vivere, totam denique vitám per om­nes forturae cafus innocenter, fanéteque peregit, ut ex hominum confortio fublatae, Divorum merito beatse debeantur fedes. Hac re effecftum eft, ut ficuti vita fandtior, omnibusque charior, &gratior; ita illius immatura, lugu­brisque mors omnibus fuerit acerbior, atque triftior. Haec ex minimis Bar­baráé virtutibus adfcribere piacúit: dabit illa mitis parce de fe, fpero, loquen­ti veniam, quae vivens nulla ambitione unquam jadtata, vei fuper'bia tumefcens ii-ata fűit. Haec Barbara? mortis fumma eft; quae ad Divos relata Polonorum Patrocinium hadtenus aíTumpfit. CONRADI SPERFOGEL. SENATORIS, ET JUDICIS LEUTSCHOVIENS1S. CONTRACTI ANNALES SCEPUSIENSES Ab Anno Chrifti MDXV1 ad MDXXXVII. C onradus Sperfogel Conftantiam ad lacum Acronium, five Boda­micum pátriám habuit. Sed delerto naíali folc, Leutíchoviae fedem fixit, ubi inita cum Primoribus Urbis affinitate, & in Senatum adleétus, Coniulis, Judicisque munia adeo re&e, vigilan­terque adminiílravit, ut ea repetitis vicibus civium voluntate obiret, Quo tempore, cum res privatae non minus, quam publicae ad eum R. P. Wagner Analect. ScepufP, II. R

Next

/
Oldalképek
Tartalom