Kalocsai Főegyházmegyei Körlevelek, 1910

Index

— 83 -­XIIJ. Nr. 3066. Litterae en­cyclicae de S. Carolo Bor­romeo, ex­pleto anno tercentesimo ab impertitis eidem sacris honoribus. ( í t 1 1 1 ( C c l F r t t r e I Venerabilibus fratribus patriarchis primatibus archiepiscopis episcopis aliisque locorum ordi­nariis pacem et communionem cum apostolica sede habentibus. PIUS PP. X. Venerabiles fratres salutem et apostolicam bene­dictionem. Editae saepe Dei ore sententiae et sa­cris expressae litteris in hunc fere modum, iusti memóriám fore cum laudibus sempi­ternam eundemque loqui etiam defunctum 1, diuturna Ecclesiae opera et voce maximé comprobantur. Haec namque sanctitatis pa­rens et altrix, juvenili robore vigens ac Vuminis afflatu semper acta propter inliabi dantein spiritum ejus in nobis' 1, quemadmo­ium justorum sobolem nobilissimam ipsa jna gignit, enutrit, ulnisque complectitur ;uis, ita materni amoris instinctu de ipso­-um retinenda memória atque honore in­^taurando se praebet apprime sollicitam. Ex i'd recordatione superna quadam suavitate ?erfunditur et a mortalis hujus peregrina­ionis miseriis contuendis abducitur, quod ?eatos illos caelicolas gaudium suum et co­-onam esse jam cernat; quod in ipsis emi­íentem agnoscat Sponsi caelestis imaginem; juod novo testimonio suis filiis ar.tiqua licta confirmet: diligentibus Deum omnia ooperantur in bonum, iis qui secundum pro­wsitum vocati sunt sancti s. Horum autem >raeclara facinora, non modo sunt ad com­nemorandum jucunda, sed etiam ad imi­andum illustria, et magnus virtutis excita­or est concentus ille sanetorum Paullinae esonans voci: imitatores mei estote sicut et go Christi 4. 1 Ps. CXI, 7; - Prov. X, 7; - Hebr. XI, 4. ­Rom. VIII, 11. - 3 Rom. VIII, 28. - 4 I. Cor. IV, 16. JTT. C1RC. 1910. Ob haec, Venerabiles Fratres, Nos, qui vixdum suscepto pontificatu maximo, pro­positum signiücavimus enitendi constanter ut „omnia instaurarentur in Christo" ; datis primum encyclicis litteris 1 impense curavi­mus ut Nobiscum omnes intuerentur in apostolum et pontificem confessionis nostrae, in auctorem fidei et consummatorem Jesum 1. At quoniam ea fere est infirmitas nostra, ut tanti exemplaris amplitudine facile deter­reamur, providentis Dei numine, aliud a nobis est exemplar propositum, quod quum Christo sit proximum, quantum humanae licet naturae, tum aptius congruat cum exiguitate nostra, Beatissima Virgo Augusta Dei Mater 3. Varias denique nancti occasio­nes recolendae memoriae sanctorum caeli­tum, communi admirationi objecimus íide­les hosce servos ac dispensatores in domo Domini, et, prout suus cuique locus est, Ejus amicos ac domesticos, qui per fidem vicerunt regna, operati sunt justitiam, adepti sunt repromissiones*, ut illorum exemplis adducti, jam non simus parvuli fluctuantes et circumferamur omni vento doctrinae, in nequi­tia hominum, in astutia ad circumventionem erroris; veritatem autem facientes in chari­tate, crescamus in illo per omnia qui est caput Christus Altissimum hoc divinae Providentiae consilium in tribus maximé viris perfectum fuisse docuimus, quos magnós pastores eosdemque doctores diversa quidem aetas túlit, sed aeque propemodum Ecclesiae cala­mitosa. Hi sunt Gregorius Magnus, Joan­nes Chrysostomus et Augustanus Anselmus, quorum saecularia solemnia celebrari conti­1 Litt. Encycl. „E supremi" die IV. m. Octobr. MCMIII. - a Hebr. III, 1; - XII, 2-3. - 0 Litt. Encycl. „Ad diem illum", die II. m. Február. MCMIV. 4 Hebr. XI, 33. - 6 Eph. IV, 11. seq. 15

Next

/
Oldalképek
Tartalom