Kalocsai Főegyházmegyei Körlevelek, 1910

Index

— 84 — git per hos annos. Binis praeterea Encyclicis Litteris datis IV. Idus Martias anno MCMIV. et XI. Calend. Maias MCMIX, doctrinae capita et christianae vitae praecepta, quotquot opportuna cadere in haec tempóra visa sunt, e sanctorum exemplis monitisque decerpta, íusius evolvimus. At quoniam persuasum Nobis est, ad impellendos homines, illustria Christi militum exempla longe magis valitura quam verba exquisitasque disceptationes

1; oblata fcliciter opportunitate libentes utimur saluberrima instituta ab alio pastore sanctissimo accepta commendandi, quem huic aetati propiorem iisdemque paene jactatum íluctibus Deus excitavit, Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalem, Mediolanensium Antistitem, ante annos CCC. a sa. me. Paulo V. in sanctorum album relatum, Carolum Borromeum. Nec id minus ad rem; siquidem, ut memorati Decessoris Nostri verba usurpemus: „Dominus, qui facit mirabilia magna solus, magniflcavit novissime facere nobiscum, ac miro dispensationis suae opere statuit super Apostolicae petrae arcem grandé luminare, eligens sibi e gremio sacrosanctae Romanae Ecclesiae Carolum, sacerdotem fidelem, servum bonum, formám gregis, formám Pastorum. Qui videlicet multiplici fulgore sanctorum operum universam decorando Ecclesiam, sacerdotibus et populo praeluceret quasi Abel in innocentia, quasi Enoch in munditia, quasi Jacob in laborum tolerantia, quasi Moyses in mansuetudine, quasi Elias in ardenti zelo, quique imitandum exhiberet inter atfluentes delicias Hieronymi corporis castigationem, Martini in sublimioribus gradibus humilitatem, Gregorii pastoralem sollicitudinem, libertatem Ambrosii, Paulini caritatem, ac demum videndum ac perspiciendum ostenderet oculis nostris, manibus nostris contrectandum hominem, mundo maximé blandiente, cruci1 Encycl. „E Supremi". fixura mundo, viventem spiritu, terrena calcantem, caelestia jugiter negotiantem et, sicut offfcio in angelum substitutum, ita etiam mente et opere vitám angelorum in terris aemulantem" Haec Decessor i 1 le Noster exactis quinque lustris ab obitu Caroli. Nunc vero, expleto anno tercentesimo ab impertitis eidem sacris honoribus, „merito repletum est gaudio os nostrum et lingua nostra exsultatione in insigni die solemnitatis nostrae, in qua Carolo S. R. E., cui, auctore Domino, praesidemus, Presbytero Cardinali sacris decernendis honoribus, unicae Sponsae suae nova imponeretur corona, ornata omni lapide pretioso". Communis autem cum Decessore Nostro fiducia Nobis est, ex contemplatione gloriae sancti Viri, multoque magis ex ejusdem documentis et exemplis, debilitari posse impiorum proterviam et confundi omnes qui „gloriantur in simulacris errorum"

2. Itaque renovati Carolo honores, qui gregis ac pastorum hujus aetatis exstitit forma, sacraeque disciplinae in melius corrigendae impiger fűit propugnator et auctor adversus novos homines, quibus, non fldei morutnque restitutio proposita erat. sed potius deformatio atque restinctio, quum solacio ac documento erunt catholicis universis, tum iisdem stimulos addent, ut in opus, cui tam impense studemus, instaurationis rerum omnium in Christo, strenue conspirent. Exploratum profecto vobis est, Venerabiles Fratres, perpetuo exagitatam Ecclesiam deseri a Deo nunquam omni consolatione destitutam. Eam namque Christus dilexit et semetipsum tradidit pro ea, ut illám sanctificaret et exhiberet ipse sibi qloriosam Ecclesiam, non habentem maculam aut rugam, aut aliquid hujusmodi, sed ut sit sancta et immaculata

3. Quin etiam, quo effusior licentia, quo acrior hostilis impetus, quo erroris ' Ex Bulla „Unigenitus" an. MDCX, Cal. Nov. 2 Ex eadem Bulla „Unigenitus". - 8 Eph. V, 25. sqq.