A Győri Püspökség Körlevelei, 1914

Tartalomjegyzék

92 piunt, agere possint, ut in eius dioecesim excipiantur, iis tamen migrare ne liceat, nisi ante episcopus loci ad quem se eos excepturum spoponderit, concesso aliquo ecclesiastico officio, et Ordinarius eorum proprius discessoriales litteras in forma specifica dederit, secundum ea, quae infra praescribuntur. 3. Ordinarius loci ad quem neque ex­cipiat neque se excepturum promittat sa­cerdotem, ante quam, directo permutatis cum episcopo eiusdem proprio secretis litteris, certo testimonio eum sciverit esse dignum, quem ad normam art. 1. ad­mittat. Ordinarius vero loci a quo discesso- rialibusad migrandum litteris sacerdotem ne muniat: primo, nisi is ex aliquo cano­nico titulo ad suam pertineat dioecesim; secundo, nisi iure possit testimonium de eo ferre bonum; ter lio denique, nisi ante ex litteris Ordinarii loci iad quem sibi constiterit eumdem sacerdotem ibi acce­ptum iri et aliquo functurum esse officio. De quarum omnium observantia prae­scriptionum conscientia Ordinariorum graviter oneratur. 4. Discessoriales litterae demigratio­nis causa ab Ordinario sacerdotis pro­prio non ad quemlibet Ordinarium in ge­nere dandae sunt, sed plane nominatim ad ipsum loci in quem Ordinarium, et, prae­ter consuetum testimonium, exhibere de­bent notas aetatis hominisque individuas, quibus ita figura habitusque personae de­scribatur, ut eius circa identitatem nemo decipi possit. Litterae, quae sint aliter exaratae, nihil valeant et habeantur nullae. Hac tamen cura exarandi eiusmodi litteras Italiae episcopi relevantur, qui, peractis iis quae in superiore articulo praescripta sunt, rem deferent ad sacram hanc Congregationem, quae scriptis licen­tiam dabit, cum utroque Ordinario com­municandam. 5. Hoc autem erit proprie ac peculia­riter iis servandum qui ad Philippinas insulas sint migraturi: ut veniam migrandi, si ex Europa sint, a sacra hac Congrega­tione Consistoriali petere sine ulla exce­ptione debeant; si vero sint ex America, a Delegato Apostolico qui Washingtoniae C. D. sedem sui honoris habet: integris, ad reliqua quod attinet, regulis superius statutis. 6. Sacerdotibus, qui iam in aliquam demigraverint dioecesim, ab hac in aliam in perpetuum vel ad diuturnum tempus discedere ne liceat, nisi assenserint tum Ordinarius proprius, tum primae Ordina­rius commorationis; si vero agatur de ita- lis sacerdotibus, accedat praeterea opor­tet sacrae huius Congregationis venia. 7. Religiosi e claustro dimissi, cum in aliqua dioecesi sunt stabili ratione in- cardinati, condicione pares habeantur, ad migrationem quod attinet, sacerdotibus e clero saeculari; sin aliter, iis ad migran­dum opus erit peculiari sacrae huius Con­gregationis induito. 8. Sacerdotis, qui, hac lege non ser­vata, temere arroganterque demigrave­rint, suspensi a divinis ipso facto ma­neant; qui nihilo minus sacris (quod Deus avertat) operari audeant, in irregularita­tem incidant: quibus a poenis absolvi non possint nisi a sacra hac Congregatione. De sacerdotibus ministerium suum spi­rituali migrantium fidelium bono exhi­bentibus. 9. Leges de sacerdotibus migrantibus latae eos quoque attingant sacerdotes, qui, aut in itinere transmarino aut in exteris commorationis locis, Europa minime ex­cepta, agricolis aliisque operariis demi­

Next

/
Oldalképek
Tartalom