A Fővárosi Könyvtár évkönyve 1942
Koch Lajos: Brahms-bibliográfia
8(5 In Klausenbiirg, wo man gute Musik stets liebte und pflegte, wurden Brahms und Joachim mit grosser Begeisterung empfangen. Vom Bahnhof wurden sie in langer Wagenreihe in das National- Hotel begleitet. Das Konservatorium wählte sie zu Ehrenmitgliedern. Brahms und Joachim entzückten das Klausenburger Publikum durch ihr Konzert. d. Brahms-hangverseny. [Das Konzert Brahms’ in Pest.] 1867. IV. 22. Bq 071/5 = Fővárosi Lapok(Budapest) 1867. IV. 24. Brahms nagy zongoraművész. Bach Toccátájában és Schumann Szimfonikus variációiban megmutatta, hogy technikája nem üres csillogás, hanem a zongorából egészen meglepő hangokat varázsol. Minden hangja erőt, tömörséget, csengést és dallarpot nyer. Pompásan gördülő futamai mellett mestere a kifejezésnek is. A legkomolyabb művészek egyike. Ez nemcsak külső modorában nyilatkozik meg, hanem abban a lelkiismeretességben is, amelyet a művek kiválogatásában és előadásában tanúsít. Brahms ist ein grosser Klavierkünstier. In der Toccata von Bach und in Schumanns Symphonischen Variationen bewies er, dass seine Technik kein leerer Glanz ist, denn er bringt aus dem Klavier ganz überraschende Töne heraus. Ein jeder Ton bekommt Kraft, Massive, Klang und Melodie. Nebst den rollenden Läufen ist er ein Meister des Ausdruckes. Brahms ist einer der ernstesten Künstler. Dies offenbart sich nicht nur in seinem äusseren Benehmen, sondern in seiner Gewissenhaftigkeit bei Auswahl und Vortrag der Werke. E. Brahms J. hangversenye 1867. ápr. 22-én a Vigadó kistermében. [J. Brahms’ Konzert im kleinen Saale der Redoute am 22. April 1867.] 128 = Pesti Napló 1867. IV. 24. Br. hangversenyén számos zenebarát gyűlt egybe. Bátran elmondhatjuk, hogy régen hallottunk ilyen tökéletes zongorást. Br. nemcsak minden technikai nehézséget legyőz, hanem játékában oly sok az érdekesség, hogy a zongoraművészet egyik legnagyobb mesterének mondhatjuk. Előadása ihletett s átérzett. Br. műsorában Bach J. S., Scarlatti, Schumann és saját művei szerepeltek. (Változatok egyik saját tétele felett op. 21. Nr. 1.; Scherzo op. 4., Változatok Paganini egy tétele felett, op. 35.) A közönség szűnni nem akaró tapssal jutalmazta Br. előadását, aki azt néhány magyar dal eljátszásával köszönte meg. In diesem Konzert Br.’ versammelten sich viele Musikfreunde. Wir können getrost sagen, dass wir schon lange Zeit keinen so vollkommenen Klavierspieler gehört haben. Br. überwindet nicht nur jede technische Schwierigkeit, sondern auch sein Spiel ist so interessant, dass wir ihn einen der grössten Virtuosen der Klavierkunst nennen können. Sein Vortrag war begeistert und gefühlvoll. Im Programm Br.’ befanden sich Werke von J. S. Bach, Scarlatti, Schumann und auch eigene Werke. (Variationen über ein eigenes Thema, op. 21. Nr. 1., Scherzo, op. 4., Variationen über ein Thema von Paganini, op. 35.) Das Publikum honorierte mit einem Applaus ohne Ende das Spiel Br.’, der sich mit dem Vortrag einiger ungarischen Lieder bedankte. E. Brahms és Joachim együttes hangversenye 1867. XII. 7.-én és 10.-én a Vigadó kistermében. [Brahms’ und Joachims gemeinsames Konzert am 7. und 10. XII. 1867 im kleinen Redouten-Saale in Budapest.] = Pesti Napló 1867. XII. 14. 128 Br. és Joachim e két hangversenye fővárosunk Összes művelt köreire nézve ünnepélyek voltak. De ünnepe volt a zeneművészetnek is, midőn e két, igénytelen fellépésű és szerény művész ujjai és nyirettyűje alatt feltámadtak a régi mesterek. E két nagy művész előadását leírni toliunk nem méltó, mert művészetük a tökéletesség oly fokán áll, hogy mint a művészet proto- typját kell elfogadni. — Saját műveiből Br. az f-moll szonáta (op. 5.) andantéját s scherzóját adta elő. Die beiden Konzerte Br.’ und Joachims waren Feste für die gebildeten Kreise der ungarischen Hauptstadt. Es war aber auch ein Fest der Tonkunst, als unter den Fingern und unter dem Fiedelbogen dieser beiden anspruchslosen und bescheidenen Künstler die Werke der alten Meister auferstanden. Unsere Feder ist nicht mächtig genug den Vortrag dieser beiden grossen Künstler zu schildern, denn ihre Kunst steht auf einem so hochem Grade der Vollkommenheit, dass sie als Prototyp der Kunst angenommen werden muss. — Aus eigenen Werken trug Br. das Andante und Scherzo aus der Sonate in F-moll (op. 5.) vor. (g. h.) Brahms és Stockhausen búcsúhangversenye a pesti Vigadóban 1869. III. 19-én. [Abschiedskonzert Brahms’ und Stockhausens in der Pester Redoute am 19. III. 1869.] = Zenészeti lapok (Pest) 1869. p. 419—420. Br. ezúttal is remekül játszott, bár a tömeget sohasem fogja zongorajátékával meghódítani. Inkább a zeneértőknek játszik, mint az érzést kívánó közönségnek. Stockhausen Br. Sonette-jét énekelte. Br. spielte auch diesmal brillant, er wird aber die Menge mit seinem Klavierspiel nicht erobern. Er spielt mehr den Musikkennern, als dem gefühlvollen Publikum. Stockhausen sang die »Sonette« von Br. Haraszti Emil. Hubay Jenó' élete és munkái. [Jenő von Hubay. Sein Leben und seine Werke.] Budapest: Singer & Wolfner 1913. 206 p. 6084 Brahms: p. 31, 108—112, 118, 137—138. Hubay Jenő. Brahms és a magyarok. [Brahms und die Ungarn.] 1790 = Új Idők (Budapest) 1933. p. 582—83. Hubay és Brahms barátságának története. Brahms kapcsolata a Hubay—Popper vonósnégyessel, amely több kamarazene alkotását mutatta be először. Die Geschichte der Freundschaft zwischen Hubay und Brahms. Die Beziehungen Brahms’ zu dem Streichquartett Hubay—Popper, welches mehrere seiner Kammermusikwerke in Uraufführung brachte. Hubay Jenő. Misserfolge. Erinnerungen an Brahms. = Menschen und Menschenwerke (Wien) 1926. Bd II. p. 146. Hubay Jenő. Visszaemlékezés Brahmsra. [Erinnerungen an Brahms.] 2757 = A zene (Budapest) 1932/33. 14. évf. p. 199—202. Szerző személyes emlékei Brahms-szal való kapcsolatai idejéből. Persönliche Erinnerungen des Verfassers aus den Zeiten der Beziehungen mit Brahms. Koch Lajos. Brahms Magyarországon. [Brahms in Ungarn.] Budapest : Székesfővárosi házi- ny. 1933. 25 p. (A Fővárosi Könyvtár Évkönyve II. kötetéből. Tanulmányok, II. S. A. aus Bd 2 des Jahrbuches der Stadtbibliothek Budapest.) 0274/288/2