S. BONAVENTURA: Legenda Maior S. Francisci Assisiensis et eiusdem Legenda Minor (1941)

CAPUT XV. De canonizatione et translatione ipsius

LEGENDA MAIOR. CAP. XIII. 121 et ad orbicularitatem quamdam carnis contractione re­ductum rosa quaedam pulcherrima videbatur. * Caro vero * i c 112 ipsius reliqua, quae prius tam ex infirmitate quam ex natura ad nigredinein decliuabat, candore nimio renite­scens, illius secundae slolae 1 pulchritudinem ' praeten-" iui 71 deba t'. 3. Membra ipsius adeo mollia et ' tractabili a' se prae-" iui 71 bebaut palpantibus, ut conversa videreutur in teneritudi­nem puerilis aetatis et quibusdam cernerentur evidentibus siguis innoeentiae decorala. Cum igitur in candidissima 1 c 113 carne clavi nigresccrent, plaga vero lateris ut vernans roseus /los 2 ruberet, mirandum non est, si tam formosa et miraculosa varietas iucunditatem et admirationem eon­tuentibus ingerebat. ' L acrimabantur filii pro subtractione' tam amabilis Patris, sed et 'nonmodica' perfundebantur laetitia, dum deosculabantur in eo sighacula snmmi Regis 3. * Miraculi novitas 4 plarictum ' vertebatin iubilum et intel- * 112 lectus rapiebat indaginem in staporem. Erat quippe tam insolitum tamque insigne spectaculum contuentibus omni­bus et íirmamentum íidei et incitamentum amoris, au­dientibus vero admirationis materia et excitatio desiderii ad videndum. 4. Audito siquidem transitu Patris beati, et fama dif­fusa miraculi, accelerans popuius confluebat ad locum, ut id cerneret oculis carnis, quod a ratione dubium omne repelleret et affectioni gaudium cumularet. Admissi 113 sunt itaque Assisi nates cives quam plurimi ad stig­mata illa sacra contemplanda oculis et labiis osculanda 4. — Unus autem ex eis, miles quidam litteratus et prudens, 1 Scilicet gloria corporis in caelo ; cf. Eccli. 6, 32; Apoc. 7,9; Officium, 21 (p. 83). 2 Cf. Eccli. 50, 8. Infra, num. 8. 3 Cf. I Cel., 118, 114. 4 Vide horum elenchum editum ap. Arch. Franc. Ilist., XIX (1926), 931-6.

Next

/
Oldalképek
Tartalom