S. BONAVENTURA: Legenda Maior S. Francisci Assisiensis et eiusdem Legenda Minor (1941)

CAPUT XIV. De patientia ipsius et transitu mortis

LEGENDA MAIOR. CAP. XIII. 117 sub multiplicis tribulationis malleo ad perfectionem adductus, * ad Sanctam Mariam de Portiuncula se'portari' ,VyL

6

{L

0 1 1 Uo poposcit, quatenus, * ubi acceperat spiritum gratiae

1,* ici06 ibi reddere t spiritum vitae. Quo cum fuisset percluctus, ut Yeritatis * exemplo monstraret, quod nihil erat illi commune * n c 214 cum mundo, in illa infirmitate tam gravi, quae omni languori conclusit

2, super nudam humum se toturn nud a t u m in spiritus fervore prostravit, quatenus hora illa extrema, in qua poterat adhuc hostis irasci, nudus luctaretur cum nudo s. Decubans sie in terra, saccina veste deposita, faciem solito more levavit in caelum, et intendens illi gloriae totus, manu sinistra dextri lateris vulnus, ne videretur, obtexit. Et ait ad fratres

: «Ego quod meum est feci

4; quod vestrum est Christus edoceat

». 4. Illacrimantibus autem soeiis Sancti, qui miro fue215 rant compassionis telo percussi, unus ex eis, quem vir Dei guardianum suum esse dicebat, votum ipsius divina inspiratione cognoscens, festinus surrexit et aeeeptam cum chorda et femoralibus tunicam pauperculo Christi obtulit, dicens: « Haec tibi tamquam pauperi commodo

5, et tu illa suseipias obedientiae sanctae mandato». Gaudet ex hoc vir sanetus et iubilat prae laetitia cordis, quoniam fidem tenuisse dominae paupertati usque in finem se vidit, * palmas que leva n s ad caelum, Christum suum magnificat,. * 216 pro eo quod, exoneratus ab omnibus, liber vadit ad ipsum. * Pecerat enim haec omnia paupertatis zelo, ut nec habitum * 215 quidem vellet habere nisi ab alio commodatum. — Voluit certe per omnia Christo crucifixo esse con for mis, qui pauper et dolens et nudus in cruce pependit. Propter quod et in principio conversionis suae nudus remansit 1 Cf. Hebr. 10, 29; tunc cf. Gen. 6, 17. 2 Cf. supra, XIII, 4 0. 3 Cf. S. Gregorius, flomil. in Evang., bomil. 32, n. 2. 4 Cf. III Reg. 19, 20; tunc cf. Eph. 4, 21. 5 Cf. VIII, 5.