Wiczián Dezső: Luther előadói munkássága (Budapest, 1930)

Jegyzetek

fehlt dwrum diesem Glaubensbegriff." V. ö. ehhez Fr. W. Schmidt kritikáját: Der'Gottesgedanke in Luthers Römerbrief­vorlesung, 232. skk. 1., aki a visibilia — invisibilia stb. anti­téziseknél újszövetségi 'gondolatok hatásának (Héb. 11. 1. és Pál apostol!) tulajdonít nagyobb jelentőséget, ami az újplato­nizmus vádját lényegesen gyöngíti. — E. Seeberg — bár az új platonizmus hatását többé-kevésbbé fenntartja — ebben a hitfogalomban pozitiv értelmet 1 is lát, mely nem egyszerűen in­tellektualizmus, hanem inkább spiritualizmus és transzcenden­talizmus. L. Luthers Theologie, 208 skk. 1., 96 skk. 1. 2»7 w III> 185j 1 7 . per vera m fidem intellectu et affectu; 186, 4.: quia affectus plus erudit quam intellectus. —• 125, 23.: In om­nibus enim requiritur, ut inclinetur intellectus noster et {fiat caligo (1) in eo, id est captivetur in obsequium Christi. IV. 95, 1: Quia in sacris et divinis prius oportet audire quam videre, prius credere quam intelligere, prius comprehendi quam com­prehendere, prius captivari quam captivare. Ficker, Röm. II. 270,'6.: Fides enim ipsa transformat sensum. I. 89, 28. stb. — V. ö. R. Seeberg, IV. 1. 103. skk. I. — Mindezzel kapcsolatban utalunk a Luther pneumatikus írásmagyarázatával kapcsolat­ban mondottakra, mert a Szentírás spirituális intelligentiája és az affektusok konformitása végeredményben a 'hitben van adva. ' 28 8 HR 139, 19.: verbum non érit ostensio praesentium sed testi­monium non apparentium, idcirco opus est ut audias quod vi­dere let capere non poteris. 140, '2.: quia non nisi auditu ca­piuntur quae Christus locutus est de coelo et futura vita, cum non solum superent omnem intellectus altitudinem sed etiam omnem desiderii latissimam capacitatem. igitur testimonium domini verbum fidei, sapientia abscondita, intellectus parvulo­rum est. 250, 10.: auditum verbi dei, id est fidem. — A kijelen­tés felfogásának orgánuma azért'a hit, mert a Deus revelatus is bizonyos tekintetben (az ész és természetes megismerés szá­mára) absconditus. V. 'S. Fritz Blanke: Der verborgene Gott bei Luther (1928) 12. skk. 1. 29 8 HR 67, 15. 30 0 HR 257. skk. 1. 30 1 Luther ezt az állítását csupán a Vulgatából vett idézetekre ala­pította (HR 152, 15. skk.), amelyeknek bizonyító ereje később előtte is megingott; 'v. ö. az idézett helyhez nyújtott kritikai apparátust HR 260. 1. 80 2 V. ö. az előzői jegyzetet. — Ez a felfogása is már a zsoltár­előadásban kezd kialakulni W IV. 271, 29.: „Credidi" id est fidem habui, 'et hec tota mea possessio, que est substantia, id est possessio rerum sperandarum, non autem substantia rerum praesentium. 30 3 HR 153, 20.: quia per fidem et Christus nostra substantia, i.e. divitiae vocatur, et nos, per eandem fidem scilicet, eius sub­stantia, i. e. creatura nova efficimur. 30 4 HR 224, 5 : nec ab his angustiis liberatur nisi per sanguinem Christi, quem si per fidem intuita fuerit, redit et intelligit peccata sua in fco abluta et ablata esse ... ad hanc igitur munditiam nulla lex nulla opera et prorsus nihil nisi unicus hic sanguis Christi facere potest; — ne ipse quidem, nisi cor ho­minis crediderit eum esse effusum in remissionem peccatorum. 226, 12; 91, 10: iucundissimum enim est per fidem ideff ici, ut nobiscum sint imo nostra sint deus, Christus, ecclesia, angeli,

Next

/
Oldalképek
Tartalom