VJESNIK 18. (ZAGREB, 1916.)
Strana - SVESKA 2. - 135
regiaeque maiestatis consiliario, regni Sclauoniae primati etc. domino et patrono gratiosissimo. Zagrabiae. Original. Epistolae u nadb. arhivu u Zagrebu. XX. Beč, 27. januara 1663. Georgije Gajler javlja zagrebačkom biskupu Petru Petretiću o svome razgovoru sa patrom Miller om i o koracima, koje je poduzeo, da osujeti postavljanje novog episkopa srpskog. Illustrissime et reuerendissime domine praesul, domine in Christo plurimum venerande. PostquatrTelapsi 1662. anni mense octobri cum armamentarii castrensis seu artilleriae offïcialibus ac militibus ex Hungaria in Bohemiam et inde mense decembri Viennam perveni, die 11. huius currentis mensis januaru incidi in patrem Miler sub idem tempus aliunde reuersum, qui ex me quaesivit, utrum reuerendissimum dominum Petrum Petretich, episcopum zagrabiensem, nossem? Novi, aiebam, sed intellexi esse mortuum. Negavit ille ; affirmavitque reverendissimum dominum certo •adhuc vivere. Subiunxit pater Callovius imperatricis confessarius: Est vir sanctus ; deus illum servet. Addidit pater Miler : id unice opto, quia est bonus et zelosus episcopus. Quidnam ego apposuerim; non attinet referre. Cum autem ex patre Miler cuperem cognoscere causam, cur de reverendissima dominatione vestra me interrogarit, dixit, mortuum esse Valačhorum vladicam et difficultatem esse de eius successore: reverendissimum antistitem zagrabiensem laborare in eo, ut nullus e Valačhorum gente schismaticus ei substituatur ; alterum vero quendam magnatem opinari, aliter fieri non posse, quam ut Valačhorum priori similem vladicam exposcentium postulatis hat satis. Interrupi sermonem patris et dixi reverendissimum majori gaudere assistentia Spiritus sancti (praesertim in tali casu proprie officium ipsius concernente) quam alterum : standum proinde iudicio episcopi potius quam alterius. Narravi etiam responsum cuidam ab atrebotensi episcopo datum (de quo Cornelius a Lapide in Apocalypseos c. I. v. 20' pag. 35. columma 2. lit. B.), quod habeat angelum episcopalem etc. Colloquii tunc nostri filum campana dissecuit nosque ad communes preces avocavit : Ego vero non parvam secutae noctis partim insomnem duxi prae gaudio, quod et illum schismatum et rebellionum titionem extinctum. Et reverendissimum dominum, religionis et pietatis columnam meumque totiusque societatis nostrae eximium, fautorem etiammum superstitem vivere ac florere intellexerim. Deinde vero oblata occasione, ut plura de argumento