VJESTNIK 3. (ZAGREB, 1901.)

Strana - 55

55 présente Iwan Nowakowych, aut Mathko Gasparynych, vel Janko Karynchych, seu Gaspar Perwsych, vel Petrus Gwsych, aut Dwyam Orlovchych, seu Paulus Karanchych, aliis absentibus homo noster, ad facies prescriptarum possessionum nostrarum Zthokolych et Orlych vocatarum, vicinis et commetaneis earundem vniuersis inibi legittime conuocatis et presentibus accedentibus, introducat prefatum Nicolaum Kolwnych in dominium earundem statuatque easdem eidem simul cum cunctis earundem vtilitatibus et pertinenciis premisso titulo pignoris sibi incumbente possidendas, si non fuerit contradictum, contradictores vero, si qui fuerint, euocet eosdem contra annotatum exponentem nostram personalem in presenciam ad terminum competentem, racionem contradiccionis eorundem reddituros, et post hec huiusmodi introduccionis et statucionis Seriem cum contradictorum et euocatorum, si qui fuerint, vicinorumque et commetaneorum, qui prémisse statucioni intererunt, nominibus terminoquc assignato eidem nostre personali presencie fideliter rescribatis. Datum Bude, in festo vndecem millium virginum, anno domini millesimo quingentesimo secundo. A tergo : Fidelibus nostris capitulo ecclesie Segniensis pro egregio Nicoiao Kolwnych, magistro agazonum nostrorum, introductoria et statutoria. Sigillum avulsum. Autographum in Charta. X. Charissimo in Christo filio nostro Wladislao, Hungariae Bohemiaeque regi illustri. Julius P. P. II. Charissime in Christo fili noster, salutem et apostolicam benedictionem. Non sine intima uiscerum nostrorum commotione ex dilecti filii Jacobi Nereti, cursoris nostri apostolici, ad nos nuper abs te redeuntis, relacione pcrcepimus, quod dilecti filii proceres, barones, nobiles ac demum omnis fere laicorum multitudo istius tui Hungariae regni nescimus quo špiritu dueti décimas ecclesiis non reddendo rapiendoque, quae ad ecclesias pertinent, et clerum ipsurri acriter et apertis iam minis prosequendo omni conatu diminutionem, imo uerius oppressionem ecclesiastici status in eodem regno tuo magis in dies moliuntur, quae nouitas eo maiorem nobis admirationem et animi commotionem attulit, quod regnum istud firmissimum christianae reipublicae praesidium et antemurale usque in praesens tempus fuerit omnium Christianorum consensu existimatum, eius proceres, barones, nobiles vniuersitasque omnis sanguini et uitae propriae non parcentes christianae religionis et catholicae fidei accerrimi propugnatores et sint habiti semper et fuerint, nunc regnicolis ipsis a tam pulchris maiorum suorum uestigiis discedentibus facere non possumus, quin uehementer commoueamur animo et grauitate feramus tantam in deterius fieri commutationem tuo praesertim tempore, fili charissime, qui a sanctis maiorum tuorum institutis minime degenerando dei zelo institutus catholicam fldem et obseruanterque et religiosissime colère semper es solitus. Propterea, quantum cum deo possumus, te ipsum hortamur in domino, ut, sicut fidei et prouidentiae tuae regiae conuenit, non hungarici tantum cleri, sed Christi redemptoris nostri et sanctae matris ecclesiae causam toto corde et animi affectu complectaris atque omni studio, cura, solicitudine tam imminentibus periculis obuiam eas omnique conatu exoriens incendium extinguere studeas, clerum et statum ecclesiasticum,