VJESNIK 3. (ZAGREB, 1928.)

Strana - 171

171 rati, propere habito tam peditum, quam equitum delectu, sine mora insequuntur, turpem illis obiiciunt fugam, uituperiis afficiunt, minis territant, tergapraementes ad pugnam lacessunt. Tandem nostri ubi iam moram in periculo esse cernèrent, mox gressum conuertunt, inuocatoque numine diuino, magna ui, maiorique impetu in hostes aperto Marte irruunt, terga dare cogunt, fundunt fugantque ac in Colapim uastis gurgitibus absorbendos impellunt. Multi Turcarum ibi caesi, pauci ex condicto uiui capti, pars magna flum'ine absumpta. Szerdar ubi tam inopinatam, ac funestam suorum cladem anxius prospicit, timore non minimo et ipse correptus, ne similem aut certe maiorem, cum his, qui adhuc supererant acciperet stragem, nihil moratus, non solum soluendae obsidionis, uerum etiam turpis fugae cogitur inire rationem. Quamobrem inclinata iam die castra soluit, sarcinas colligit, impedimenta Costaniczam uersus praemiittit, postridie et ipse ea subsecuturus. Verum ne nostri eum fugam adornare animaduerterent, cum selectissimis quas secum detinuerat tam equitum quam peditum copiis, solito diutius emanet, ac in certas se abdit îatebras eo animo, ut si nostri eum insequerentur, manus cum eis conserere posset. Nostri autem parta, Deo propitio celebri uictoria et reportato de tarn potenti ac superbo hoste haud obscuro triumpho, fugae et secessus Szerdarii ignari, ouantes institutum prosequntur iter. Atque ubi Scisciam, quo fortuna eos auocabat peruenere, curatis corporibus Colapim traiiciunt, acies quasi cum I hoste pugnatu[ri] instituunt, pedites leuum, équités dextrum cornu tenere iubent, alacresque milites alius alium ut adderet gradum memor ad defendendam et conseruandam ire patriam, ad ulciscendas tot illatas iniurias ad reportanda denique ampla ac optima spolia hortabantur. In procinctu iam tune erat Szerdar, cum nostri pedites paucis cum equitibus, qui exercitum

1 praeiri ausi erant, času primi in eum incidunt, inuocatoque diuini numinis praesidio, pixides explodunt, arma expediunt. Stetit ille ad priorum clamorem et tot pixidum tonitrua paulisper attonitus. Et undenam ilia aut quae esset improuisa tempestas? quid turbarum?, quis armorum strepitus?, quae belli procell'a?, quis furor aut quae insania? quaesiuit. Et cum omne nostrorum castrorum robur adesse cognouisset, territus ac quasi diuino fulmine caelitus ictus fugit impius turpiter

1

) persequente etiam nemine. Nam nostri insidias eorum ueriti, eos ulterius insecuti non sunt. Aiunt tune Szerdarium dixisse, Christianos quidem uincere scire, uictoria autem uti nesdre. Plures Turcae trucidati quam uiui capti, signa militaria et uexillum unum Mahometi sacrum, aureis Uteris depictum, in hac et in priori clade aliquot adempta et caeterae praedae aliquantum. Sicque Dei i[psiusque] infinita inprimis gratia, faustissimis deinde *) Do ovdje ima Rattkay gotovo doslovno.