VJESNIK 3. (ZAGREB, 1928.)
Strana - 172
sacratissimae caesareae regiaeque maiestatis, domini nostri clementissimi auspiciis et summa rerum bellicarum prouidentia, nostrorum denique nunquam satis praedican[da] uirtute ac industria afflicta Petjrinia] simulque nos omnes ab ilia dira tempestate et metu, quem uerbo ille nobis incusserat, praeseruati sumus. Paucissimis nostris tam in obsidione quam alibi, Turcarum uero quamplurimis desideratis. Durauit haec obsidio decern continuis diebus, ab undecimo nempe die ad uigesimum usque diem mensis septembris. Anno domini 1596. * * * Podsadu i obranu Petrinje zabilježio je takodjer i drugi savremenik kanonik zagrebački, arcidjakon varaždinski Stjepan Medak, tada rektor kolegija ugar.-hrvatskoga u Bolonji u »Chronologiju« kolegija na str. 50. J ) Anno domini 1596. mensis septembris 11. uel 12. die hostis Turca Petriniam bis amissam totiesque receptam tertio tandem aggreditur ui summa et astu militari die nocteque spatio octidui acerrime oppugnat, cuniculos agit, pulueribus propugnacula subruere conatur. Nostris tandem (quorum exercitus decem milium erat) summo cum dolore spectantibus, nec subsidium ferre ualentibus, astu item millitari utendum fuit. Astu igitur inuento die 19. septembris in meridie spectante hoste tentoria coligere et fugere Sciscium uersus simulant, ea tarnen intentione ut cum hoste flumine Cuppa aliter Colapi traiecto congrediantur et obsessis subsidium quoquo modo ferant. Hostis uisa nostrorum simulata fuga conclamat et nostros quo quisque praestantior miles et uideri et haberi uoluit, traiecto flumine in nostros irruit. At nostri inuocato nomine Jesus in hostem arma conuertunt, fortissime congrediuntur hostemque fundunt fugantque. Mansere in hoc conflictu Turcarum duo millia, quorum tarnen maior pars in Colapi submersi fuere, nostris paucissimis desideratis. Turca uisa suorum clade nocte soluta obsidione summo cum dedecore fuga salutem quaesiuit et nostris optatam pacem peperit. Hic féliciter pugnatum fuit, quod ut saepe. ac saepius sit, lector beneuole deum orare beatissimam V. M. et Omnes Sanctos inuocare non desinas, Stephanique Medak in tuis orationibus immemor non efficiaris, quod ut facias uehementer rogo atque obsecro. Satis erit dicere orationem: Deus qui culpa offenderis etc., uel: Fidelium Deus omnium conditor etc. 1 ) Izvorni rukopis u arhivu Jugosl. akad. M. S. C. IV. C. 8. — Medak je to zabilježio za cijelo na osnovi pisama, koja je dobivao iz Zagreba, a možda mu je to i sam Selnički javio. Priopćio E. Laszowski,
