ARHIVSKI VJESNIK 11-12. (ZAGREB, 1968-1969.)

Strana - 212

slovanjem 15. I 1812. Oba ova zadatka bilo je lako izvršiti

34

, ali s inventarizacijom građe Ukinutih sudova nije bilo tako. I u samom Dubrovniku je to bio težak zadatak, ne samo zbog kratkoće roka već prije svega zato što se u »sudskim« arhivima nalazila ne samo brojna građa sudskih organa bivše Dubrovačke Republike, nego i građa niza drugih organa iste države. Ni 'kod mirovnih sudova izvan Dubrovnika nije bio problem manji, jer su i oni imali takve stare arhivske građe sa svog područja, a najteže je bilo što su imali više nego nedostatan broj ljudi sposobnih da takvu građu brzo inventariziraju. U Dubrovniku je, međutim, intendant Dubrovačke provincije požurivao izvršenje poslova kod dubrovačkih sudova. On se 23. I 1812. obraća proloiratorima pri Apelacionom sudu i Sudu prve instancije tražeći od njih da priđu izvršenju odredaba dekreta od 30. IX 1811. Obavještava ih, ujedno, da je odredio sudskog kancelara J. Kersu kao svog predstavnika za izvršenje propisanih poslova oko registraturne i arhivske građe ukinutih sudova, te ih poziva da se s J. Kersom dogovore u pogledu izvršenja propisa iz čl. 26, 27. i 28. spomenutog dekreta

35

. Prokurator pri Apelacionom sudu dao jë na to već 24. I 1812. neke svoje primjedbe, smatrajući: zakonodavac je prokuratorima namijenio samo poslove iz čl. 27. i 31, tj. ponajprije raspodjelu građe starih sudova, prema njenoj prirodi, na nove sudove, a zatim još i inventarizaciju namještaja starih sudova, što se sve zajedno ne može obaviti dok ne budu izvršeni poslovi propisani u čl. 25. i 26, koje je zakonodavac naložio intendantima i subdelegatima

36

. U osnovi je slično primijetio i prokurator pri Sudu prve instancije

37

. Ne znamo kako su završila ova razmimoilaženja o pitanjima nadležnosti, no, u svakom slučaju. J. Kersa je tokom mjeseca veljače 1812. god. završio poslove inventarizacije registraturne i arhivske građe ukinutih sudova, te je svoj završeni inventar datirao 28. II 1812. (v. prilog I). Kersa je svoj inventar i potpisao, a supotpisalo ga je i devet drugih kancelara, odnosno depozitara kojima je prije inventarizacije bilo povjereno čuvanje dijelova građe i sudskih depozita iskazanih u ovom Kersinom inventaru. Ocjenjujući Kersin inventar, Sigismund Sorkočević kao privremeni prokurator pri Apelacionom sudu, u svom dopisu od 14. IV 1812. upravljenom na intendanta Dubrovačke provincije, navodi slijedeće primjedbe: inventar nije mogao biti točnije i preciznije izrađen zbog velikog obima građe i kratkog vremena koje je bilo predviđeno za inventarizaciju; prosuđujući ovaj inventar prema striktnim propisima čl. 943, paragraf 6. Za34 Prvi odgovori nekih kantona sačuvani su u: HAD-FU, Sud, 1812, rub. 3, br. 182, 228, 363. Radi ilustracije prilika na terenu citiramo izvještaj M. Šuljage, sindika u kantonu Ston, od 11. I 1812, koji kaže: . . . »Nel giorno 15. gennaio à tenor de'suoi ordini non mancherô di mettere i sigilli sopra l'Archivio, carte e depositi di questa Giudicatura di Pace, cioè farô il tutto riporre in un armajo nella Cancelaria sopra il quale apporô i sigilli, quindi farö serrar a chiave le porte della detta Cancelaria e la sigilerô, facendo tenere la chiave al canceliere del Sig, Giudice di Pace. Cosi pure non o mancato di prevvenire di tutto eiô il Sig. Giudice di Pace avvertendolo, che sotto pena della nullité degl'atti non debba più dal detto giorno rendere la giustizia. Non mancherô di dare quei schiarimenti, che saran a me notori alli Signori Uffiziali della Giandarmeria, tutte le volte che questi potrebbero interessare l'ordine e la tranquilità pubblica.« 35 Isto, poz. XI—1, 1812, br. 302 od 23. I 1812 36 Isto, br. 325 od 25. I 1812. 37 Isto, br. 326 od 25. I 1812. 212