Görögök Budapesten - Budapesti Negyed 54. (2006. tél)

MARIA CHRISTINA CHATZIIOANNOU: Birodalmak, migrációk és vállalkozói tevékenység

Rothschild - Σίνας -Wodianer Τραπεζίτες της Βιέννης στην επονομαζόμενη „ ουγγρική κοινοπραξία" μετά το 1867 GYÖRGY KÖVÉR Έχει το κεφάλαιο εθνικότητα; Επιχειρώντας να δώσω μια πρώτη και γενική απάντηση θα πω ναι, τα κεφάλαια των κρατών-πιστωτών σίγουρα έχουν, αφού στο κάτω κάτω μιλάμε για εξαγωγές βρεταννικών, γαλλικών, γερμανικών κεφαλαίων. Προκειμένου για τις οφειλέτριες χώρες δεν είναι τόσο σαφή τα πράγματα. Με μια δόση ειρωνείας θα έλεγα ότι στην περίπτυ)ση των εισαγωγέων κεφαλαίων μάλλον το έλλειμμα (οφειλή) κεφαλαίων έχει μια εθνική διάσταση. Για να μείνουμε στην περιπτωσιολογία του 19

ου αι., με την έννοια αυτή βλέπουμε να αναφέρονται ρωσικά, ουγγρικά, σερβικά ή και ελληνικά χρέη. Εάν όμως εξετάσουμε από πιο κοντά τις διάφορες μορφές της ροής κεφαλαίων, θα βρούμε ότι στην αγορά των μεγάλων επενδύσεων (κρατικός δανεισμός, έργα υποδομής, εμπορικές και βιομηχανικές επενδύσεις) οι δανειοδοτήσεις γίνονται μέσα από διεθνείς κοινοπραξίες, οι οποίες συνδέουν τα κατά τόπους κέντρα της διεθνούς κεφαλαιαγοράς. Από τα χρέη μόνο τα κρατικά δάνεια (χρέη του Δημοσίου, κρατικές συγκοινωνιακές και βιομηχανικές επιχειρήσεις) φέρουν τη «σφραγίδα» του εθνικού κράτους, ενώ τα ιδιωτικά (και απευθείας) δάνεια συνδέουν άμεσα τους διεθνείς παίκτες της αγοράς και τους εγχώριους επιχειρηματίες, με το έθνος να παίζει απλώς τον ρόλο του οικονομικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος ως ένα είδος διαμεσολαβητή.