Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

visa data litterarum antiquiore, hinc arripuit occasionem retinendi. Ad haec cum ego maiestati suae respondissem, quod nulla esset metuenda suspicio ex nunttis serenissimae maiestatis vestrae, cuius occasionem tanta est sanguinis et officiorum coniunctio inter maiestates vestras constituta submovisset, maiestas sua dixit se id non alterius rei gratia factitare, quam quod rationibus suis plurimum referat scire, quod hominum genus per ditionem suae maiestatis his potissimum turbulentis temporibus iter faciat. 212. 1541. augussfus 12. Becsujheiy. Ferdindnd ieveie Zsigmond kirdiyho-^ amelyben vi^sgdlatot iger a^okkai a panas^okkai kapcsoiatban, ameiyek a s^epesi aiattvaibik res^eroifelmeruitek. LL X. kbtet, 100b—101a.p. Ferdinandus, etc. serenissimo principi domino Sigismundo, etc. Serenissime, etc. Accepimus binas serenitatis vestrae litteras, quarum unis serertitas vestra conquaeritur indigne tractatos fuisse ipsius viros, qui ad civitatem Scepusiensem ideo venerant, ut differentias inter arcis et civitatis homines exortas cum commissartis nostris, sicuti inter utramque partem convenerat, disceptarent. Nam cum ilti in diversorio essent, ex arce in eos duos globos emissos atque adeo metu ipsos rebus infectis discedere coactos fuisse, generosum autem fidelem nostrum Loboczky tum authorem turbarum illarum extitisse, tum etiam atia contra dignitatem serenitatis vestrae et iltius subditos incessanter ab eo patrari, praeterea Waratiensibus serenitatis vestrae subditis certa privilegia a commissariis nostris recepta nondum iltis restituta fuisse. Alteris vero titteris deffert ad nos serenitas vestra quaerelas generosi Joannis a Comorow castellani Cswiruczignensis et Laurentti eius fratris, subditorum serenitatis vestrae asserentium generosum Nicolaum Costka fidelem nostrum hostili impetu in bona ipsorum fratrum certos equos et pecora abegisse. Petens proinde serenitas vestra a nobis ita provideri, ut privilegia illa recepta, pecoraque et equi abacti vel restituantur, vel pretium exolvatur, utque de caetero eiusmodi indignitates, quippe quae graviorum malorum originem praebere possent, non exerceantur. Quae quidem omnia uti praeter voluntatem nostram, nobisque insctis acciderunt, ita nobis pro eo atque debuerunt maxime dispticuere, quandoquidem mens nostra nequaquam est, ut vel rninima contra dignitatem serenitatis vestrae a subditis et fidetibus nostris exerceri, vel ipsius subditi ullo modo contra debitum gravari, ullave iniuria a nostris affici debeant. Quare de tis omnibus inquisitionem, indagationemque fieri iam mandavimus subinde serio poena et castigatione etiam adhibita ita curaturi, ut serenitas vestra plane perspectura sit nobis illa ipsa non nisi molestissima accidisse, nosque mhil antiquius ducere, quam ut pro mutua, fraternaque necessitudinis, sanguinisque coniunctione inter subditos utriusque nostrum bona vicinia, amicitiaque ac iustitia et aequitas tueatur, conservaturque. Id, quod serertitati vestrae ad ipsius titteras fraterno animo respondendum duximus. Quam diu feticiter vivere et regnare ex animo optamus. Datum in nostra Civitate Nova Austriae, die XII. mensis Augusti, anno Domini M-o D XLI-o, regnorum nostrorum Romanorum XI-o, aliorum vero XV-o. Ferdinandus