Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

ditate sua maiestas esset, incertum mihi est. Porro si Turcae, ut constans fama est, tantis copiis venerint, ut cogerent Germanos solvere obsidionem ac ipsi capta Buda, rerum potirentur, intelligit, scio, perspicitque maiestas vestra, quo tunc in statu filia serenissimae maiestatis vestrae cum filiolo, rebusque suis esset constituta, futurumque enim metuo, ne si Turcae semel Buda potiti fuerint, neminem amptius praeterquam imperatorem suum dominari permissuros. Certo enim accepi Turcarum imperatorem indignanter tulisse, quod qui oppugnandam Pesthem missi essent, nec iltis ex sententia cessisset non Budam saltem praesidio obtinuerint. In hoc ancipiti, difficitique casu quid me serenissima maiestas vestra facere volet, significare dignetur. Id enim potissimum visum est mihi, de quo ad serenissimam maiestatem vestram referrem, Turcos non procul abesse ferunt, sed et Germanos ex adverso contendere, ut illis accessum ad Budam impediant. Quid futurum, Deus novit. Apud Budam nihil adhuc post ultimas meas litteras mnovatum est, nullaque tentata oppugnatio, tametsi intellexi Germanos ad oppugnandam arcem conatus omnes suos et omnes machinas convertisse, cuniculosque agere, quod mihi tanto est auditu asperius, quia intelligam serenissimae reginalis maiestatis salutem magis nunc, quam cum civitas oppugnaretur, perichtari. Exploratores serenissimi domini Romanorum, etc. regis, qui pridie redierunt, ferunt pontem in fiumine Sawa extructum esse atque ahud in Drawa extrui, seque vidisse magnum camellorum agmen contrahi, quibus rebus in eam opinionem se adductos esse, ut credant, si non ipsum Turcarum imperatorem, certe magnas copias eius traiecturas esse. Expecto sententiam serenissimae maiestatis vestrae et interim quoad hic me perseverare volet, non permittam apud serenissimum regem hunc rebus serenissimae reginatis maiestatis suae, quantum in me situm est, prospicere. Commendo me in gratiam serertissimae maiestatis vestrae et oro Deum, ut eam ad multos annos incolumem reipubhcae servet. Datum Viennae, paenultima Junti, 1541. Serenissimae maiestatis servitor Andreas comes a Gorka Latere nolui serenissimam maiestatem vestram cum resciscerem Hieronimum Poswiatni cubicularium serenissimae maiestatis vestrae Strigonti per capitaneum detineri me cum serenissimo dontino Romanorum, etc. regem de eo dimittendo egisse et renovasse apud maiestatem suam expostulationem, mihi inter caetera in titteris instructionis a serenissima maiestate vestra mandata de non concesso nuntiomm serertissimae maiestatis vestrae ad serenissimam filiam suam libero comeatu, super quibus maiestas sua tali excusatione usa est, quod id non voluntate maiestatis suae, sed culpa tabeilariorum serenissimae maiesatis vestrae accidere solet, si quando retinentur. Si enim serenissima maiestas vestra significasset et si quos ad serenissimam reginam Hungariae, filiam suam tabellarios amandaret, praeciperet ilhs, ut se primum in aula maiestatis suae declararent, ut tandem ipsis receptis serertissimae maiestatis suae ktteris proficisci kceret tuto. Id vero hunc cubicularium non observasse, ut qui praeterita maiestatis suae aula cum litteris securi transitus, quibus priori itinere usus eart, recta Strigonium se contulerit, ubi cum ex eo titterae maiestatis suae exposcerentur, nec iile recensiores testimonii ullas haberet, capitaneus