Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

gia adolescens incredibilem capit animo voluptatem, quod serenissimos parentes suos tanta esse videt inter se voluntatum coniunctione, ut unus prorsus in duobus animus es­se videatur. Quare aliis quibuscuncque in rebus poterit libenter operam suam apud sere­nissimum dominum parentem interponere, in hac plane supervacaneum id fore arbitra­tur. Cum quae serenissimi domini Romanorum regis nomine postulat dominatio vestra, ea iam pridem illius maiestati ita, ut postulat, priusquam an postulatura id esset, sciri posset per oratorem serenissimi domini parentis sunt delata. Haec totidem verbis sacra maiestas regia dici postulat a dominatione vestra serenissimae dominae Romanorum re­ginae, matri suae charissimae et serenissimae, dulcissimaeque sponsae suae, quas cupit omnes bonis omnibus affluere et summa rerum omnium prosperitate frui. 165. 1540. oktober 5. Es^tergom mellett. Leonhard Velsfokapitdny ievele I^abe/idho^ amelyben keri, hogy a^onnal tdjeko^tassa ot, ha el akarnd hagyni Buddt. LL VI. kbtet, 163a—164a.foi. Transumptum titterarum ad serenissimam dominam Isabellam Hungariae, etc. reginam Leonardi liberi domini in Fols capitanei generalis exercituum serenissimi Romanorum, etc. regis Serertissima princeps, regina et domina, domina gratiosissima! Post huntilem servitiorum meorum commendationem. Redditae sunt mihi hodie a serertissima Romanorum, Hungariae et Boherrtiae, etc. regia maiestate, domino mihi cle­mentissimo titterae, quibus sua regia maiestas ntihi iniunxit, ut annexas has suae maie­statis litteras ad serenissimam maiestatem vestram certo destinare, eidemque maiestati vestrae ac eiusdem fitio pro suo ex Buda discessu, si eandem maiestatem eius animi esse comperero ab eademque interpellatus, requisitusque fuero, per omnes suae sacrae maie­statis subditas provincias, praecipue vero hoc Hungariae regnum et mititares cohortes, exercitumque regium tutum ubique et salvum iter, transitumque honorificum continge­re curem. Qua in re procuranda cum tam pro mea in regalem maiestatem servitute, quam in vestram serenissimam maiestatem observantia ac studio meam operam, labo­rem, curam et obsequia haud immerito eidem vestrae serenissimae maiestati deferam paratissima, hinc eandem vestram maiestatem serertissimam hisce titteris meis admo­nendam duxi, ut quandocumque vel cum comitatu suo sola, vel fitio etiam suo comitan­te ex Buda egredi, seque vel ad celeberrimum regnum Polortiae, vel serenissimum regem nostrum, aut alium quemvis tutum locum recipere instituerit ac in animo habeat, eius me rei tempestive per titteras suas gratiosas informare dignetur. Qua suae mentis inten­tione cognita mox meas ita interponam partes, ut nedum vestra serenissima maiestas, eiusque filius cum personis tam suis ipsius, quam omnibus auticis, familiaribusque suis eandem comitatantibus ac bonis, rebusque urtiversis tuto ac secure ex Buda vel ad patn­am, vel sacram regiam maiestatem aut atium quemvis locum sibi in hoc delectum iter fa­cere, sed et ab omitibus suae sacrae regiae maiestatis provinciatibus et subditis honorifi­ce excipi, observari et conduci certo debeat. Id, quod vestram serertissimam reginalem

Next

/
Oldalképek
Tartalom