Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

160. 1540. s^eptember 12. Becsujhely. Ferdindnd kirdly menlevele a^I^abeiidho^ vigas^taids vegett kbvetsegbe kuidbtt Piotr Kmita s^dmdra. LL X. kbtet, 4b—5b.fol. Salvus conductus magnifico palatino Cracoviensi per serenissimum dominum Romanorum regem in Hungariam datus Ferdinandus divina favente clementia Romanorum rex semper augustus ac Germaniae, Hungariae, Bohemiae, Dalmatiae, Croatiae, Sclavoniae, etc. rex, infans Hispaniarum, archidux Austriae, dux Burgundiae, etc. marchio Moraviae, etc. comes Tyrolis, etc. recognoscimus tenore praesentium, quod magitificum syncere nobis dilectum Petrum Kmytha contitem a Wysnycze, palatinum et capitaneum Cracoviensem ac regni Poloniae marsalcum magnum, qui a serenissimo principe dontino Sigismundo rege Poloniae, etc. ad serertissimam reginam Isabellam, serenissimi quondam principis domini Joannis regis Hungariae, etc. retictam viduam, etc. consolandi causa in regnum nostrum Hungariae mittitur de nostro pleno et amplissimo salvo conductu eundi ad dictam reginam Isabellam in Hungariam, redeundique ad loca sibi secura affidavimus et assecuravimus per praesentes ita, quod sub harum vigore et sub verbo nostro regio, fideque publica, quam ei per has litteras nostras damus et promittimus, quandocumque post harum emanationem ei placuerit cum comitatu quadraginta, aut ad summum quinquaginta personarum praefatum regnum nostrum Hungariae intrare et praefatam reginam viduam tibere et absque omni impedimento accedere, et deinde ad loca secura una cum rebus et comitatu suo supradicto salvus et incolumis redire possit, promittentes etiam per praesentes, quod nec per nos, nec per aliquem alium vis, violentia, litis factio ac iuris strepitus sub hoc nostro salvo conductu ei vel alicui ex suis inferretur, sed quod eodem mediante securus et salvus esse debeat et possit una cum comitatu suo antedicto, dummodo se huic salvo conductui nostro conformem gerat et armata manu non veniat, neque quicquam in praeiudicionem sive detrimentum nostrum, seu tractarus pacis inter nos et praefatum quondam Joannem initae, sanctaeque, iuratae, aut iurium alioquin nostrorum, quae nobis in et ad dictum regnum competunt, per se vel alium, vel alios attentare praesumat. Mandantes idcirco et praecipientes universis et singulis generatiter nostris cuiuscumque status, ordinisve officialibus et subditis tam spiritualibus, quam secularibus, ubitibet existentibus sub indignatione nostra gravissima et sub ammissione capitis et bonorum suorum, quattinus praefatum Petrum contitem a Wysnycze ad dictam serertissimam reginam Isabellam proficiscentem illaesum et indemnem ire et redire permittant, eique et suis in nullo prorsus impedimentum, gravamen aut molestiam aliquam inferant seu inferre praesumant, in quantum poenas praedictas voluerint evitare, harum testimonio litterarum sigilli nostri impensione munitarum. Datum in Nova Civitate nostra, die XII. mensis Septembris, anno Domini M-o D-o XL-o, regnorum nostrorum Romanorum X-o, aliorum vero XIIII-o. Ferdinandus