Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

123. 1540. februdr 22. Krakkb. Zsigmond kirdly levele Frangepdn Ferenc kalocsai ersekhei^ amelyben kbs^bnetet mond a% ajdndekba kiildbtt borert es ecetert. LL VIII. kbtet, 213aa.fol.<* Francisco archiepiscopo Colacensi Reverendissime in Christo pater, sincere nobis dilecte! Grata nobis fuere vina, gratum est acetum, quod misit paternitas vestra, sed multo gratior animus ilhus erga nos tam propensus, unde haec profecta sunt. Dabitur a nobis opera, ut re potius, quam verbis cum se occasio obtulerit, gratum nostrum et memorem animum erga paternitatem vestram declaremus. Quam bene valere cupimus. Datum Cracoviae, die vigesima secunda mensis Februarii, armo Domini Nlillesimo quingentesimo quadragesimo, regni nostri XXXIIII-o. Sigismundus rex 124. [1540. februdr 22. Krakkb.J Zsigmond kirdly levele S^apolyaiJdnosho^, amelyben tdjeko^tatja a% oldh vajda panas^drbl, mis^erint S^apolyai el akarja foglalni a% Lrdelyben dltala birtokolt vdrakat. LL VIII. kbtet, 213ab—ba.fol. Hungariae regi Serenissime princeps et domine, fili noster charissime! Venit ad nos a wayewoda Walachiae nunctius, is possideri quasdam arces in Transilvania narravit a Petro wayewoda exule, quas sibi vendicare velit maiestas vestra; id si Turcus faceret aut alius quispiam a Christiana fide alienus, mimme sibi mirum visum iri aiebat, quod solent ii, qui veritatis cognitionem non habent, quo iure, quave iniuria ahena velle possidere, vestram vero maiestatem Christianum regem et principem minime id facere decere. Quare magnis praecibus a nobis contendit, ut pro iure arctissimae necessitudinis, quae nobis cum maiestate vestra intercedit, admoneremus maiestatem vestram atque ab ea peteremus, ut quae scit sua non esse, sed ad Valachiam terram semper pertinuisse, ea ne velit occupare, sed ei, cuius propria sunt, restituat. Nos nihil dum ei respondimus, sed officii tamen nostri esse putavimus, quandoquidem hic se nunctius efferebat, ut certiorem de rebus his maiestatem vestram redderemus. Quae una etiam hoc secum perpendere poterit, quantum robur habitura sit arcium istarum obligatio serenissimae filiae nostrae, coniugi maiestatis vestrae facta, cum alius ad se dominium earum pertinere affirmet. Quidquid autem ei responsi dederimus, non erit obscurum fortassis maiestati vestrae. Nunc per occasionem haec illi significanda duximus. Datum, ut supra. Itt is es az alabbiakban is a foliok teves szamozasa miatt szerepel ez a jeloles.