Forgó András (szerk.): Az 1712. évi pozsonyi diéta egy ciszterci szerzetes szemével - A Veszprém Megyei Levéltár kiadványai 32. (Pannonhalma-Veszprém, 2013)
Hermann Engelbert atyának, a főtisztelendő Flórián velehradi apát úr teljhatalmú követének feljegyezései és megfigyelései a Pozsonyban tartott magyarországi országgyűlésről, továbbá VI. Károly úr 1812. évi koronázásáról (Szemelvények) Fordította Hajdú Vera, Hende Fanni és Szádoczki Bálint. Magyarázó jegyzetekkel ellátta Forgó András
Acta et observata <XVII>, <XVIII> <XVII> 20. invitatus prandium sumsi apud Reverendissimum Dominum Abbatem Lucensem, qui inter alia mihi recensuit, quod pro suis Praeposituris Hun- garicis paratae pecuniae exposuerit plusquam centum quadraginta millia florenorum. Retulit mihi etiam quod sua petitio quoad obtinendam sessionem inter Magnates necdum sit sortita suum effectum optatum. Causam ex parte is attribui Patre Priori Henrichoviensi, qui in audientia apud Dominum Cardinalem habita, fertur Domini Abbatis sui caracterem et authoritatem, qua in Silesia pollet, ultra modum extulisse, et demum adjecisse, eundem etiam in statu politico tanta praerogativa gaudere, ut citra honoris sui diminutionem sessionem capere non possit in tanta hominum colluvie et faece, qualis confluere solet ad Tabulam Inferiorem. Quod ipsum Dominus Cardinalis, utpote Hungarorum affectui aliunde studens, iisque per omnia blandiens aegerrime dicitur tulisse, quod vel inde liquet, quod is sese petitioni huic deinceps [p. 114.] fortissime opposuerit, Dominoque Praelato Lucensi dixerit, hanc esse novitatem, Ungaris exosam. 21. denuo erat sessio longissima, ab hora videlicet octava matutina, usque ad horam quartam pomeridianam. <XVIII> 22. Festum Sanctissimae Trinitatis, quae erat dies solemnissima coronationis Regiae, Domini Domini Caroli VI. Imperatoris Gloriosissimi, in Regem Hungáriáé, fertur autem pro certo ab iis, qui et hanc, et Francofurtensem coronationem praesentes viderunt, quod coronatio ista prae Francofurtensi longe fuerit magnificentior, praecipue quoad splendorem Magnatum et Cleri in maximo numero praesentium. Actus coronationis in seipso feliciter et ordinate et absque omni infortunio vel damno successit, ritu et ordine superius in directorio expresso. Certum et evidens est, quod Hungari huic Regi magis afficiantur, quam fors ulli antehac. Publice enim exclamaverunt eum esse, quem Deus pro Hungáriáé eliberatione asservasset et submisisset. Imo senex Princeps Palatinus die ista, Regi in cornu mensae ad sinistram assidens, poculum utraque manu apprehensum stans ebibit dicens et clamans, Vivat Rex Noster, quem semper optavimus, semper amavimus. Quo dicto tantus tripudiantium Comitum et Magnatum vivat acclamantium est ortus clamor, ut per totam arcem resonuerit, [p. 115.] Nec abs re Hungari Principem istum tanto amore complectuntur, utpote quem tam naturae quam animi dotes singularissimaeque virtutes non modo 239
