Forgó András (szerk.): Az 1712. évi pozsonyi diéta egy ciszterci szerzetes szemével - A Veszprém Megyei Levéltár kiadványai 32. (Pannonhalma-Veszprém, 2013)

Hermann Engelbert atyának, a főtisztelendő Flórián velehradi apát úr teljhatalmú követének feljegyezései és megfigyelései a Pozsonyban tartott magyarországi országgyűlésről, továbbá VI. Károly úr 1812. évi koronázásáról (Szemelvények) Fordította Hajdú Vera, Hende Fanni és Szádoczki Bálint. Magyarázó jegyzetekkel ellátta Forgó András

Acta et observata <XIII>

catervam, quae quidem a parte rei tota simul sumpta prorsus non expugnavit supplicantium paritatem. Monstrent, ait, hi boni Domini Abbates, quod ipsorum Ordo tam sit antiquus ac meus, monstrent talia privilegia, monstrent talia merita, et sic eis dabo meum votum, secus vere non dabo.

Quarto, quod id vergeret contra bonum publicum tum Regni tum Fidei Catholicae, ex eo quod bonum publicum Regni et Fidei Catholicae exigat, ut potius plures, quam pauciores. Nota bene, viri Ecclesiastici et Religiosi authoritate, sanctitate et eruditione conspicui assideant penes Tabulam Statuum et Regnicolarum nempe Inferiorem, idque eo fine, ut sua et authoritate et numerositate eo melius resistere valeant, parti heterodoxae alias praedominaturae et suffragiorum numero superaturae in Domo Regnicolarum, idque cum gravissimo Fidei Catholicae damno, uti experientia hucusque docuerit. In Domo Magnatum vero, cum omnes assidentes sint Catholici, adeoque alia subsit ratio, haud pluribus opus esse Personis Ecclesiasticis vel Regularibus, praecipue cum Domus Superior nihil possit contra conclusa Domus Inferioris.

Quinto, quod id e diametro vergeret contra decisum hesternum, et ordinem praecedentiae a tota Synodo Generali factum et approbatum, vigore cujus Abbates in sessione praeceduntur [p. 89.] a Capitularibus ablegatis, quod hac ratione infringeretur et praeverteretur.

Sexto, quod hac ratione introduceretur Ordo praeposterus, dum nempe Abbates qua Capitularibus. Inferiores ad superiorem Capitulares vero qua Abbatibus superiores apud Inferiorem Tabulam assidere cogerentur.

Et hoc ipsum septimo esset contra bonum pacis, dum nempe Patriae filii inferiori loco relicti cedere cogerentur neotericis quibusdam advenis.

Octavo, quod odiosae esset consequentiae, sicuti ex facto liquet, nam vix praerogativam hanc petiit Henrichoviensis, et ecce mox secutus est Lucensis, quos utique residui sequentur omnes, paria vel etiam fors majora merita habentes Abbates ejusmodi extranei.

Octavo [!], quod justitia distributiva dictante, ii solum sint praemiandi aliisque praeferendi, qui id meruissent. Hi vero Domini Abbates nulla habere in Patria merita, ergo. Et hoc argumentum erat generale quasi omnium.

Nono, quam plurima alia in contrarium argumenta, cum notabili vili- pensione et prostitutione non tamen praedictorum Dominorum supplicantium, verum etiam Sacri utriusque Ordinis a privatis, attamen publice producta fuere. Verbi gratia quod Monachi perperam affectent primos accubitus. Quod Papam sectentur externam. Quod Abbatibus ejusmodi magis agatur de extrahendis proventibus e Regno, quam de lucro animarum. Quod Abbatiae hae male sint annexae et superadditae Abbatibus extraneis. Quod Abbates hi necdum facti sint Regni indigenae, necdum praestiterint juramentum, necdum deposuerint [p. 90.] mille aureos pro indigenatu dari solitos. Quod his sic se habentibus ne quidem regales iisdem dari, minus

225