Forgó András (szerk.): Az 1712. évi pozsonyi diéta egy ciszterci szerzetes szemével - A Veszprém Megyei Levéltár kiadványai 32. (Pannonhalma-Veszprém, 2013)
Hermann Engelbert atyának, a főtisztelendő Flórián velehradi apát úr teljhatalmú követének feljegyezései és megfigyelései a Pozsonyban tartott magyarországi országgyűlésről, továbbá VI. Károly úr 1812. évi koronázásáról (Szemelvények) Fordította Hajdú Vera, Hende Fanni és Szádoczki Bálint. Magyarázó jegyzetekkel ellátta Forgó András
Acta et observata <XIII> nulla expressa. Tertio, zelus quem hucusque idem Ordo demonstrasset in reimplantando eundem in Regnum Hungáriáé, idque cum profusione longe ultra centum millia florenorum. Quarto, hunc Ordinem jam septem redemisse Praeposituras. Quinto, jam binos actuales in Regno habere Praepositos infulatos, e quibus alter quidem sit nationalis filius seu nobilis Hungarus. Sexto, authoritas et dignitas Domini supplicantis, qua non modo intra Ordinem suum esset Vicarius Generalis per Haereditarias Provincias, ipsamque etiam Hungáriám a Sua Caesarea Majestate confirmatus, verum etiam in provincia in statu politico obtinere ante alios ipsosque etiam Principes sessionem et locum Priorem etc. Adjecit etiam se jam in priori Diaeta per benignas regales adcitatum comparuisse quidem, ast praeter spem a sessione inter Magnates repulsum, et ad Domum Inferiorem fuisse relegatum, in qua citra dispendium authoritatis suae locum capere omnino non valuisset, praecipue cum id eidem etiam nationales sui Proceres, inter quos majori haberetur respectu, vitio versuri fuissent. Haec et alia his similia fuse deducta fuere per Dominum Episcopum Erdődy. [p. 87.] Expetiit desuper Praeses Cardinalis singillatim vota, incipiendo a Domino Archiepiscopo Colocensi. Et quamvis Pater Prior Henrichoviensis omnes et singulos, a primo usque ad ultimum adiens humillime unum quemque pro voto et patrocinio rogaverit, et nihil certius quam optatum eventum speraverit. Evenit nihilominus toto Caelo contrarium. О quam acerbum mihi fuerat audire hanc votationem, et quidem cum una die tempus non sufficeret, etiam protracta fuit die sequenti in multas horas, adeoque biduo ab hora nona matutina usque ad horam tertiam pomeridiana ingratam hanc audire debui materiam. Votatum proinde fuit, verum ex omnibus non nisi unicus reflexionem habuit super Reverendissimum Dominum Lucensem, votumque affirmativum dedit, laudando zelum ejusdem et suorum in cura animarum, item quod se tempore rebellionis hujus Praemonstratenses aluissent. Caeterum nullus prorsus fuit e cunctis, qui vel verbum pro Domino Abbate Henrichoviensi, aut pro Ordine Cisterciensi protulisset. Duo tamen vel tres erant e quibus erat Dominus Episcopus Nitriensis Vicecancellarius Hungarico-Aulicus, qui literarum iteratarum Caesareo-Regiarum respectum habentes judicarent eosdem admittendos. De reliquo ex plusquam quadraginta congregatis, nullus votum dedit affirmativum. Causae autem abnuendi et contradicendi praecipue erant sequentes: Primo, quod haec sit novitas, adeoque vitanda potius quam promovenda. Secundo, quod id sit contra expressam mentem legum Patriae, [p. 88.] Tertio, quod id refragetur omni consuetudini, nullumque hujus rei extet exemplum. Hinc Archiabbas Sancti Martini Benedictinus in spiritu vehementi item Paulinorum legatus, a quibus paritas per Reverendissimos Dominos supplicantes desumpta fuerat, longissimam disparitatum adduxit 224
