Forgó András (szerk.): Az 1712. évi pozsonyi diéta egy ciszterci szerzetes szemével - A Veszprém Megyei Levéltár kiadványai 32. (Pannonhalma-Veszprém, 2013)
Hermann Engelbert atyának, a főtisztelendő Flórián velehradi apát úr teljhatalmú követének feljegyezései és megfigyelései a Pozsonyban tartott magyarországi országgyűlésről, továbbá VI. Károly úr 1812. évi koronázásáról (Szemelvények) Fordította Hajdú Vera, Hende Fanni és Szádoczki Bálint. Magyarázó jegyzetekkel ellátta Forgó András
Acta et observata <XII> caelestia disceptent et altercentur de subselliis in saecularium curiis, nihilominus cum res jam ante hac fuerit disceptata, et ad hanc Diaetam relegata, ne disordo pariat confusionem, velle se, ut ordo servetur in Comitiis et sessionibus conventum proinde fuit, ut Episcopi ordinati inter se servent ordinem et rationes secundum prioritatem Consecrationis suae in Episcopos. Titulares cedant actualibus et consecratis Episcopis. Titulares pariter inter se servent ordinem temporis collationis. Praepositi et ablegati Capitulorum Episcopalium praecedant Abbates regulares. Deinceps sequantur Abbates. Dein lecta fuit petitio Patrum Societatis Jesu, ut nimirum admittantur in votum et sessionem, utpote possidentes varias Abbatias Benedictinorum, Praemonstratensium et Cisterciensium et saecularia Beneficia occasione ergo seu propter ejusmodi bona petunt sessionem. Contradixit proinde vehementer Dominus Archiabbas Sancti Martini et alii non tam disputantes eis sessionem, quam potius bonorum occupationem, occasione cujus iidem sessionem praetendunt. Verum conclamarunt omnes et maxime Dominus Cardinalis pro Jesui- tis, multis ac miris adductis motivis, quorum quaedam praeseferebant quidem speciem boni publici Religionis, ne videlicet Haeretici votis et vocibus exuperent Catholicos etc. verum plurima praeseferebant privatam inclinationem et affectionem, judicabitque [p. 78.] et decidet aliquando Dominus Deus, num fundationes deliberati et determinato ex fine facta pro ordine uno, contra fundatorum expressam intentionem dari et conferri possint a posteris Religioni alteri, id quod Jesuitae mordicus affirmant. Verum non sat fuit Jesuitis sessionem fuisse, quantum per Clerum fuisse assensam, sed etiam praecedentiam ante omnes Abbatum et Praepositorum ablegatos Religiosos esse concessam, et quidem ex ratione quod ii censeantur esse de Clero regulari, quales sunt Barnabitae et Theatini, Clerum autem semper praecedere Religiosos Monachos, nec dari in universo terrarum orbe exemplum contrarium. Hic ego assurgens praemissis caeremoniis dixi, dari omnino et assignari intra limites terrarum haereditariarum exemplum contrarium, et quidem in Ducatu Oppaviensi Silesiae Superioris, inter quem Patres Societatis praetendentes sessionem, ante vicesgerentem Reverendissimum Domini Abbatis mei judicialiter sunt repulsi, id ex causis rationabilibus quam plurimis. Verum contra proprium assertum, non dari in universo terrarum orbe exemplum contrarium, praelibatus Dominus Cardinalis ait, hoc actum esse in Silesia, nos vero defacto versari in Hungária. Auditis ergo etiam aliorum mussitationibus tandem sic Dominus Cardinalis resolvit, ut tres solummodo e Societate mitterentur et admitterentur, ac ii sederent post omnes Praelatos et Praepositos infulatos et etiam non infulatos, et gauderent solum voto, nota bene non sessione, tamdiu, quamdiu possiderent ea [p. 79.] bona, propter quae haberent sessionem. Deus Optimus 219
