Szelényi Ödön szerk.: Theologiai Szaklap 14. évfolyam, 1916 (Pozsony)

Dr. Schneller Istvántól: Apáczai Cseri Jánosról, mint a magyar nemzet pedagógusáról

fr 106 Dr. Schneller István . Csak is ezen empirikus alapú fogalmaink utján lesz a mi is­mereteink seminariuma nem fucatum (díszitményes s nem a „res"-t nyújtó), hanem solidum (substantialis és nemcsak phaeno­menologiai); nem fictum pictumve (subjectiv), hanem vivum (ob­jectiv) 1. A sensus által adott concret valóságból kell kiindulni: De ugy mint azt Ramus is tette keresni abban a tulajdonképpeni „res"-t, az általánost s így eljutni ezen „usus" utján az általá­noshoz. Ezt az inductiós utat, a melyet szerinte Bacon egyediH jár, biztosabbnak tartja (certior): A tudomány érdeke azonban megkívánja azt, hogy a másik utat, a melyet summi viri járnak s mely „nobilior" — mi is szintén járjuk. Bisterfeld arról van meggyőződve, hogy különösen a természettudományokban mind a két ut egybekötve használandó. „Duae omnino scientias in­veniendi viae sunt: una a summis ad infima descendit per com­binationem; altera ab infimis, id est specialissimis, per subalterna ascendit ad generalissima per resolutionem 2. — Mégis phanso­phicus irányánál fogva érthető, hogy ő a deductióra nagyobb súlyt fektet. „Non multas drsciplinas credo, sed unicam, earn que ita per partes suas suscenturiatam 3". Mivel pedig a tudomány csak egy: ezért is annak anyagát egy elvből, egy gondolatból kell levezetni: „omnes voces ex una, omnia axiomata ex uno, omnes syllogismos ex uno, omnes denique methodes ex una deducendi, omnem que multitudinem ad unitatem ita revocandi, ut non secus ac continua minimeque lncorrupta Veritatis combi­natione infinitos numeros invenire, congruaque divisione maximos quosque ad unitatem reducere possim, sic in infinitum cogitationes humanas excogitare, excogitatas vero ad naturae rectissima prin­cipia revocata dijudicare queam 4". Csak volna ideje - bizonyára komor kritikusait elnémítaná: ostenderem nibil unquam cogitari posse, vei cogitatum fuisse, in ulla disciplinarum genere, quin in paucissima, ac si facilitatem spectes, puerillia principia. Jmo quin illinc nullo negotio tarn vetera quam nova inventa dedu­cuntur. Ez állításának bebizonyítására — megtanítja ez elvekre 6 éves kis leányát, ha majd Rheinbergből Daciaba visszatér 5. E pansophicus és módszerében mathematikai bizonysággal haladó egységes tudomány eszméjéről és megvalósításának lehető­ségéről Bisterfeld teljesen meg volt győződve. E meggyőződésének pedig alapja az volt, hogy magában a létezőben benne van a ratio, ezt csakis rejtekéből, labyrínthusából ki kell emelni ; f i s 1 Hartlibhoz írt levelében XXVI. 113. 2 U. o. 117 1. 3 U. o. 117 1. 1 U. o. 116. 1. 5 U. o. 1131. Ugyan e gondolat 1151. „Nisi innumerae remorae meos conatus impedirent, dei ut confido, beneficis id in Arithmeticis ac Geometricis artis Cattolicae ductu praestarem, ut ea puer trimestri spatio solide addiscere posset". 6 Az igaz philosophus „nulla rerum infinitarum confusione territus filo Aríadnes Universum Encyclopaediae labyrinthum in apricum deducet. u. o. 1141.

Next

/
Thumbnails
Contents