Századok – 2013
KÖZLEMÉNYEK - Fedeles Tamás: Ördögi sugallattól vezérelve - egy 15. századi gyilkosság nyomában II/433
454 FEDELES TAMÁS tibus ad earn cum humilitate flliis post excessum libenter se propitiam exhibet et benignam. Nuper siquidem coram nobis, présente Carissimo in Christo fîlio nostro Nicoiao rege Bosne illustri, cuius cancellarius existis, exposuisti, quod cum alias quondam Benedictus Buwgatz laicus et nobilis Colocensis diocesis, quandam piscaturam in flumine Danubii consistentem, et certa iura ad mensam capitularem ecclesie Bachiensis et illius lectoratum, quem tunc obtinebas, pertinentia minus iuste et indebite occupasset, tu, cuius intererat, prefatum Benedictum sepius rogaveras, et per alios probos viros rogari feceras, ut piscaturam et iura predicta eisdem mense et lectoratui libere et pacifice dimitteret, et quod ipse tarnen animo pertinaci id facere denegans te ad duellum provocaverat, et tibi comminatus, extiterat, ac deinde quod, dum post festum Nativitatis Domini nostri Ihesu Christi penultimo preteritum, in die videlicet beati Thome martiris, a prefato rege ad eius servitia evocatus cum tua comitiva, quo rex ipse vixerat, proficiscereris, idem Benedictus casu post te in quodam curru licet diverso itinere venit, quem tu in publica via expectans de predicta occupatione iurium et bonorum ecclesie huiusmodi allocutus fueras, ex quo hinc inde multa verba iniuriosa ex causa dictorum bonorum tu et illius animo perturbatis emissa fuerunt, propter que tu ita commotus familiares tuos ad arma exhortatus fuisti, et deinde te ac prefato Benedicto ex curribus, in quibus vehebamini, desilientibus et arma capientibus, ac etiam te prope illius currum accedente, prefatus Benedictus tibi grave in capite vulnus inflixit; et insuper quidam famulus ipsius Benedicti in te similiter armatis manibus impetum fecit, intereaque predictus Benedictus unum ex familiaribus tuis usque ad mortem vulneraverat. Et licet Benedictus ipse a te peteret, ut eum ire dimitteres, tarnen tu ob tui servitoris mortem et vulnus capiti tuo inflictum commotus, ac etiam expavescens similiter interire, ad arma tuos familiares fuisti iterum exhortatus, propter quod unus familiaribus tuis, cuius consanguineum prefatus Benedictus interfecerat, ipsum Benedictum lancea transfïxit, tuque etiam eundem insuper vulnerasti, qui parvo post tempore exspiravit. Cum autem, sicut in eadem tua expositione subiungebas, tu de premissis ab intimis doleas, et discordias cum prefato Benedicto pro defensione iurium dicte ecclesie habueris, et ipse Benedictus non ex vulnere per te ei inflicto, ut creditur, sed pocius ex transfixione familiaris predicti mortuus fuerit, tuque velis pro anima ipsius Benedicti Altissimum exorare, et tarn prefatus rex, quam tu, qui presbiter es, et lectoratum, canonicatum et prebendam Bachiensem ac archidiaconatum de Baronia ac canonicatum et prebendam in ecclesia Quinqueecclesiensi tunc obtinebas, nobis humiliter supplicaveritis, quatinus premissis attentis, quo pro tuendis iuribus dicte ecclesie processerunt, te a reatu huiusmodi homicidii absolvere, ac super irregularitate propter premissa contracta, quam propterea incurristi, et quod in susceptis per te ordinibus ministrare, etiam in altaris ministerio, dispensare, sententias, processus quoscunque seu eciam privaciones occasione predicta tam in curia, quam extra, si qui forsan hactenus facti fuerint annullare, aliasque tibi in premissis oportune providere de benignitate apostolica dignaremur. Nos igitur, qui illius in terris vicem gerimus, cui proprium et misereri semper et parcere, tui ac dicti regis etiam consideratione, qui te alias de vite ac morum honestate aliisque probi-
