Századok – 1943

Tanulmányok - BODOR ANDRÁS: Szent Gellért Deliberatió-jának főforrása 173

BZ. GELLÉRT DEL1BERATJO-JÁNAK FŐFORRÁSA 193 A Nap és a Hold. B. 113. Sol autem dicittír, quod solus appareat, et luna, quasi lucina, eo quod ab ipso sole lumen accipiat. B. 40. Hoc (coelum) distinxit Deus claris luminibus et implevit sole, •et luna, et. astrorum micantium splendentibus signis adornavit. B. 117. De sole . . . suseepit officium secundum indita sibi legem, quaml ibet per meridiem iter ha­bens ad occasum veniat, et per incognitas sub terra vias vadat, rursusque ad Orientem recurrat. B. 57. Philosophi vero saeculi solis ignem dicunt aqua nutriri, et contrario elemento virtutem lu­minis, et caloris accipere, undo saepissime rorans, et madidus •conspicitur a mortalibus. B. 137. Denique ecclypsis demon­stratur quoties luna tricesima ad eandem lineam, qua Sol vehitur, pervenit, eique se objiciens solem obscurat. Nam deficere sol nobis videtur, dum illi orbis lunao •opponitur. B. 123. Ecclypsis lunae dicitur esse quoties in terrae umbra Luna incurrit. Non cnim ut prudenter a crepundiis doot.us es, suum lu­men habere, sed a sole inluminari arbitratur, un de et defectum pati­tur, si inter ipsam, et solem umbra terrae interveniat, Századok 1943, IV—VI. Etym. III. c. LXXI. 1. Sol appelatus, eo quod solus appareat . . . 2. Luna dicta quasi Lucina . . . sumpsit autem nomen per de­rivationem a solis luce, eo quod ab eo lumen accipiat, acceptum­que red dat. Etym. III. с. XIII. 2. Distinxit enim id Deus cla­ris luminibus, et implevit solis scilicet et lunae orbe fulgenti, et astrorum micantium splendenti­bus sienis adornavit, (V. ö. Etym. XIII. с. IV. 10.) Etym. III. c. LH. 1. Sol oriens per meridiem iter habet , qui post quam ad occasum venerit, et Oceano se tinxerit, per incognitas sub terra vias vá­dit, et rursus ad orientem recurrit. Etym. III. c. XL1X. 1. Sol dum igneus sit> prae nimio motu conversionis suae amplius incalescit. Cujus ignem dicunt philosophi aqua nutriri, et a contrario elemento virtutem luminis et. caloris accipere. Unde videmus eum saepius madidum, atque rorantem. Etym. III. c. LVIII. 1. Eclipsis solis est quoties luna tricesima ad eandem lineam, qua sol vehitur pervenit, eique se objiciens solem obscurat. Nam deficere nobis sol videtur, dum illi orbis lunae opponitur. Etym. III. c. LIX. 1. * Eclipsis lunae est quoties in umbram terrae luna incurrit. Non enim suum lumen habere, sed a sole illuminari putatur, unde et defectum patitur, si inter ipsam et solem umbra terrae interveniat. 13 \

Next

/
Thumbnails
Contents