Revista Catolica, 1903 (5. évfolyam, 1-16. szám)
1903-07-01 / 5. szám
74 REV1STA CATOLICÁ. Omul, — si in usta stä märirea lui — nu se hränesce numai cu pane, ci si cu adevér. Cunós- cerea §i dobändirea adevérului impune omului imperiosa datorie de a-.^i cunósce destinele lui : de unde venim noi si incotro apucäm ? — Sun- tem noi stäpänf ai purtärii §i vieti i nóstre, ori atärnäm de o mänä superiörä? — Si ce írebue fäcut, ca scopul nostru principal sa nu fie za- därnicit, si ca mortii, pentru atätia atät. da in- späimäntätore sä-i putem striga in fatä: nu ne nimicesci pre noi, o mérte, ei ne liberezi! latä chestiuni, cari tot nu sunt sträine tere- nului social ce ne preocupä si cu drept cuvint cer o solutuine lämuritä, precisä, infalibilä. Chiar in óra culturii intelectuale atät de vaste, invetatii si filosoßi pusi in fata acestor Probleme se pun pe gánduri, se incurcä si se contradic, sectele religiöse lipsite de autoritatea legitima, nu nepotdadecät réspunsuri de mäntuelä §i in- doióse. 13iserica nóstra Catolicä siugurä n' a in- cetat deloc sä invete si sä repete jeu siguran(ä tuturora solutiunile destinului omenesc. Si pentru ce asta? pentru cä ea nu vine la noi in numele ratiunei slabe omenesci, ci in numele invetäto- rului lumii per excellentiam; carele a zis: Eu sunt adevérul! Eu sunt Lumina lumii, cel ce me urmézd nu dmblä prin intunerec. El este cu noi fiii Bisericii sale, pänä v'a apuue söarele pentru ultima datä! In Biserica sa catolicä ne-a läsat farul §i lumina invetäturilor sale, si noi, j cári din hárul domnului ne-am näscut si am crescut in sinul Bisericii, noi scim de la dinsa pricina vietii, a suferintelor §i a mortii. Insu-si necredinciosul de tilosof Theodore Jouffroy trebue sä märturisesca: cetiti eatechis- mul, ee este preseurtarea doetrinei erestine, si veti gäsi ln ea solutiunea tuturor chestinnilor, ce v'é trebui sciute. Si a chestiunilor sociale. Insä ca sä ajungi la scop, trebue nu numai sé scii, ce cale duce ia dinsul, dar calea asta trebue apucatä §i urmatä, si aci Biserica ne este cäläuzä. Biserica pe de altä parte nu uitä nici interesele temporale (Nu de mult dädui intr’o isto- rie, ce circulä prin tärile nóstre románé, de ur- mätörea frasä: Biserica catolicä e si consecuentä invetäturilor sale, trebue sä fie dusmanä ferioirii temporale! Ca dovadä trebuia-sä servéscá argumentul, cä Biserica cautä de fericirea cerescä!) — Par’cä fericirea cerescä ar mänca pe cea pämäntöscä si n’ar li nici ca cum compatibilä cu dinsa. MS gändii, ce bine ar fi, daeä adversarii nostri inainte de a-ne atäca Biserica, si- ar da silinta sä-i cunöscä bine invetäturile! Biserica, continuä oratorul citänd cuvintele Pontificelui Leon XIII. »nu se lasä sä fie absorbitä de grija sufletelor, in asa mod, ca sä negti.jeze cea ce privesce viata pämänteascä §i muritóre. Poporul a fost totdeauna scump Bisericii, care este rnamä.« Oratorul descrie aci in culori vii, cum in vechimea pägänä popörele gemeau sub jugul scläviei: ómenii erau considerati adesea de mai putinä valöre de cät dobitóceie. Nici mäear filosofilor pägäni nu le-a resärit in asta privintä o radä de luminä mai mantuitóre! Zice dór chiar Aristotel, cä »unii ömeni se nasc se fie sclavi, iar altii sä le lie stäpäni.« Cinea ridicat pre om din noroiul pägänizmului, §i Ta pus la locül demnitätii lui ? — Cine a pus pe buzele tuturor vietuitórelor cuvintätöre: »tatäl nostru carele esci in Cer«? eine a infrätit tötä fäptura omenéscá? Cine a fäcut sä triumfeze contra ideilor pägäne, vrednicia de marná a femeii, si a proclamat de nobilä inunca despretuitä de lumea pägänä,-si soeotitä ca ne- vrednicä de omul liber ? Cine a fäcut mai mult decät Biserica, pentru a lumina, mängäia si apéra poporul dejos ? Si cänd védi in dilele nóstre, cum unii din mijlocul popörelor, ridicate, crescute, civilizate de bisericä se apueä s:o urmärescä, s’o nimicéscá: iti vine, vrénd ne-vrend, in minte, icoana mänzu- lui, ce dä cu piciorul in mumä-sa, dupä ce a supt bine si a prins la putere vitalä! — Biserica, indatä in Catacombe a inceput activitatea ei salutarä. A combätut ignoranta, a a creat i-icoli, intäi modeste, pelängä episcopii si mänästirl, apói a infiintat si ocrotit Universitätile, pänä in dilele nóstre. E numai o caluinnie vechie, adausä Leon XIII, in locul adus mai sus, e calumnie vechie, cä Biserica e contrarä intereselor societätii civile. — Fara catolieism lumea ar cädea iar in chaos. Cine zice asta? — E un politician sceptic: Thiers. — Läsati, ca Biserica sä infräneze mändria, egoismul, patimile, senzualitatea, sä amintescä
