Alber, Joannis Nepomuk: Epitome institutionum historiae ecclesiasticae (Agriae, 1826)-90

9°

Epitome Part. I

cendi munus deponere, quam «a Religione desciscere , inprimis memorabiles fuerunt testimonio S. Hieronymi Proaresius, et Marius Victorinas, hic a S. Augustino etiam mirifice laudatus ab ea ratione, qua ex ethnico factus Christianus, fidei deinde professionem fecerit. Inter artes, quibus subvertere Christianam Religionem voluerit, illud quoque Juliano erat, quod promiscue omnibus Episcopis tam orthodoxis, quam etiam omnium quarumcunque sectarum in exilium missis facultatem redeundi ad suos Episcopatus concesserit, eum in finem, quem sperabat , ut se mutuis dissidiis , et contentionibus attererent, et conficerent. Tunc S. Athanasius quoque repetierat Alexandriana, cujus reditum ejusmodi fuisse describit S. Gregorius Naz. ut speciem clarissimi triumphi praebuerit.pag. 475.

(i. 72. Eusebius Vercellensis, et Lucifer Calaritanus revertentes ab exilio, alter diverterat Alexandriana, alter Antiochiam. Alexan- driae in concilio, cui intererat Eusebius, cum alii essent, qui tres hypostases in Deo profiterentur, alii unam, Athanasii prudentia composita controversia est. Antiochiam ab exilio pariter reversus erat Meletius Episcopus Catholicus, sed a quo pars Catholicorum, quod ab Ariano Episcopo esset ordinatus, abhorrerent. His Catholicis, dictis Eustathianis, ab Eustathio (supra §. 60.) Episcopum, quo carebant, ordinavit Lucifer Paulinum. Quo factum est, ut duo Catholici Episcopi essent Antiochiae. Luciferi hoc factum cum improbasset Eusebius, ille quoque arguit, male ab eo factum esse, quod consensum suum dedisset in illa Alexandrina Synodo in ejus statutum de Epi-V SCO-