Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.5. (Agriae, 1825) - 89e

Brevi tamen Lutherani, et Zvingliani rursus irrependi in Galliam nacti sunt occasionem. Idem Franciscus Rex Universitatem Parisiensem Professorum cathedris ampliaturus, tam ad latinas politiores literas, quam etiam ad lingvam Graecam , et Hebraicam docendos viros idoneos invitaverat etiam ex exteris provinciis. Obtulerant se autem etiam Lutherani, et Zvingliani, occultantes, cujus religionis essent, et suscepti sunt. Hi vero, cum alios, tum ipsum etiam Calvinum suis sententiis irretiverunt, eoque hunc proniorem habuerunt, quod jam Avarici Biturigum, ubi Jurisprudentiae studuerat, a Melchiore Wolmar Germano principiis Protestantium erat imbutus. Affigebant secreto, et noctu in publicis locis, atque in ipsis etiam Regii palatii foribus schedas adversus Missae sacrificium, et Christi corpus in Eucharistia, verbisque petulantissimis incessebant Sacerdotes , et Episcopos, ipsumque etiam Regem. Qui actus in iram sex ex illis ad rogum condemnavit: pariter in reliquos, quibus suam adsperserant doctrinam , erat severe inquisitum. Quare Calvinus quoque Parisiis se subduxit, et Basileam se contulit , sed inde quoque e collegio Forteti, in quo degebat, sui comprehensionem timens ope lineorum stragulorum e fenestra noctu se demisit, et Engolismum urbem Aquitaniae fugit. Principes Germaniae Protestantes, quibus in suscepto bello contra Carolum V. Imp. conjunctus erat Francis- cus, pecuniis etiam suppeditatis, graviter tulerunt supplicium quod erat Parisiis irrogatum Prote- stantibus. Franciscus Rex ipsos placavit, dicendo, Anabaptistas fuisse, et ea de causa punitos esse, quod falsas revelationes suas venditassent, magistratuum potestatem contempsissent, atquG seditionis in populo semina sparsissent.

'A Sec. XVI. usque ad Sec. XIX. 89

Tali