Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.5. (Agriae, 1825) - 89e

tarn insolenter se gesserunt, ut Pontifici palam obloqui, et ab ejus auctoritate ad concilium nescio quod (ejusdem Sanderi sunt verba) futurum provocare non desisterent : tunc et Franciscum Henrici pudere , et Pontificem indulgentiae poenitere coepit. Franciscos autem Pontifici svasor fuit, ut Henrici causam deinceps ex legum Ecclesiasticarum praescripto decideret. Post suum reditum Massilia Pontifex a. i534. sententiam in Henricum tulit. Ille autem indignatus a R.omani Pontificis observantia recessit. Habetur concilium Londini, in quo Ecclesia Anglicana formam potestatis , nullis ante temporibus visam induit. Henricus enim Rex caput ipsius Ecclesiae constituitur , eique ob id primi fructus omnium Sacerdotiorum vacantium , ac eorumdem decimae quotannis perpetuae assignantur. Polydor. Virgil. lib. 8. Hist. Angl.

Eodem anno ad diem 3. Novemb. Henricus comitia regni indixit. In his obtinuit Henricus , ut quaecunque ipse vellet, suffragiis Ordinum decernerentur. Habebat Cramnerum totum suae voluntati addictum, qui jam etiam sententiam tulerat, adversus matrimonium Henrici cum Catha- rina, nec non alios Episcopos, qui partim aperte ei faverunt, partim timore obmutuerunt. Quos noverat, cordatos , horum alios impactis per calumniam criminibus in carceres conjecerat, alios per literas monuerat , ne ad Comitia venirent. Seculares alii Regi assentabantur, alii etiam plaudebant in sinu ob ea, quae fiebant, afflati Lutheri erroribus. Statuta itaque facta sunt in his comitiis, primo, ut Maria filia ex Catharina honore natalium, ac omni regnandi jure privaretur; deinde, ut omnis potestas, ac jurisdictio in Anglos

Poni5o Institut. Hist. Eccl. Pars V.