Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.5. (Agriae, 1825) - 89e
102 Institut. Hist. Eccl. Pars Pr. omnes erat, e tumulo ejecerunt, et combusserunt; idem hoc cum S. Irenaei, aliorumque Sanctorum reliquiis perpetrarunt : in Catholicos autem ita bacchabantur, ut non contenti eos interficere, ex horum cruciatibus, et acerbissimis mortibus jucunda etiam sibi spectacula appararent, quorum alios in puteos demergerent, alios cum «duxissent in montes, vel praealtas turres, inde praecipites darent, atque cadentes hastarum cuspidibus exciperent, et insultarent, alios excoriarent vivos, quod crudelitatis genus maxime erga Sacerdotes, et monachos exercebant, alios, quorum pedibus cum induxissent soléas acutis, et sursum eminentibus clavis ferreis, aratris jungerent, et flagris impellerent, quamdiu illos anima non defecisset, alios vivos terrae infoderent vel integre , vel usque ad capita, ac deinde in haec supra terram prostantia ligneos globos, velut in pyramidum lusu fieri solet, cum cachinnis jacerent; aliis lingvam sub mento exscinderent, alios vivos eviscerarent, et avena eonum ventribus infusa equos pabula- rent Non fuit sub Decio, et Diocletiano, saevissimis Christianorum persecutoribus , quando nova tormentorum genera de industria excogitabantur in Christianos, crudelitas ingeniosior, quam ea fuerit, quam hoc tempore in Gallia exercuerint Hu gonotae in Catholicos. Erant superati Dorcen- si praelio a Guisio duce, qui exercitui praeerat ad eos compescendos misso. Captus fuit ipse etiam Condaeus. Attamen Carolus IX. Rex, adversus quem ipsum Hugonotae ceperant arma, ut dejicerent e regia dignitate, his non tantum iterum indulsit, sed etiam insuper liberum religionis exercitium concessit, putans se hac ratione suae, et regni tranquillitati, ac paci prospecturum : quod illum,
