Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.4. (Agriae, 1825) - 89d
48 Institut. Hist. Eccl. Pars IH. vel promovendam pietatem conferre posset, Del majorem gloriam, cujos studio omnia faciebat, nullique labori parcebat, semper in ore suo habens, semperque in mente, et omni cogitatione. Paulus III. R.P. hoc Institutum approbavit a. i54o. iterumque Julius III. a. i55o. nec non ipsa Synodus Tridentina Sess. 25. cap. 16. declarans se, dum quoad alia Instituta Religiosorum quasdam determinationes faceret non intendere aliquid innovare, aut prohibere, quin Religio Clericorum Societatis Jesu , juxta pium eorum Institutum, a Sancta Sede Apostolica approbatum, Domino, et ejus Ecclesiae inservire possit. Hic Ordo Clericorum Societatis Jesu, quo nullus alter Religiosorum magis unquam floruit, tan- tosque fructus Religioni, et Ecclesiae attulit in infidelibus ad Fidem convertendis, in haereticis confutandis , pietateque Christiana inter Catholicos revehenda, et promovenda; circa medium seculi decimi octavi cadere coepit. Deismus, cujus praecipuus architectus in Gallia Voltaire fuit ex Anglia veniens (suo loco de hoc deinde plus adhuc dicetur) depravaverat Galliam, hincque serpserat ulterius plus minus in omnes Europae regiones. Fuit Deistarum , ut idem semper quaesiverunt omnes architecti, et machinatores omnium talium pestium, totum mundum transformare in id, quod ipsi erant. Ne autem ipsis resisteretur, studuerunt Aularum ministros sibi conciliare et adjungere. Adverterant autem hi, a Deistis capti, et irretiti, tantoque mac;is ipsi signiferi De- ismi , se nihil profecturos , nisi Ordinem tam valentem, et in existimatione habitum apud omnes a Principum Aulis submovissent. Huc igitur homines vaferrimi omne etiam suum consilium, cona-