Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.4. (Agriae, 1825) - 89d

dús non est, si sejuncta sit ab Ecclesiae capite, quod Papa est.) In locis quatuor diaetis ab Urbe distantibus, (hoc est spatio quatuor dierum) ne­mo nisi in majoribus causis Romam in jus voce­tur ; Cardinales viginti quatuor literati , pii, le­gitimi , et triginta annorum tantum creentur gé­műin , Si quis ad Sedem Apostolicam appellasset, causam non esse dijudicandam per ipsam hanc Se­dem , sed judicium de ea per rescriptum aliis esse committendum in partibus, hoc est, locis, et re­gionibus, ubi causa exorta est, aut vicinis. Non fuerunt vero omnia ejusmodi, quae Sedi Apo­stolié*, ejusque supremae potestati essent injurio­sa, sed multa etiam recta, et bona uti haec sunt: Clerici Divinum officium sancte, et distincte ce­lebrent, et ad nomen .Tesu caput reverenter de­mittant; Consvetudo tollatur, qua quis in ab'qua hora (officii Divini) solum praesens, omnes distri­butiones lucratur; deambulantes, aut confabu- Jantes tempore Divini officii distributionibus to­tius diei priventur; Cantilenas vulgi in Ecclesia canere laicis prohibeatur; spectacula, ludi, co- messationes, choreae, nundinationes, ludibria, et larvatae personae a locis sacris arceantur: et Cle­rici hoc non observantes tribus mensibus suis proventibus careant, laici censura plectantur. Jam Eugenius IV. sanctionem hanc pragma­ticam , quo Pontifice facta erat, non aequo ani­mo tulerat. Carolus VII. a. i46i. e vita excessit. Erat ei indicatum, esse quosdam ex ipsis ejus familiaribus, qui nisi Vibi caveret, venenum ei sint propinaturi. Periculum hoc vitaturus ab omni prorsus alimento abstinuit in septimum us­que diem: monitus autem mortem hac ratione sibi ipsi procurare, cum iterum comedere coepis­A Sec. XIII. usque ad Sec. XVI. 44g

Next

/
Thumbnails
Contents