Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.4. (Agriae, 1825) - 89d

5i8 Institut. Hist. Eccl. Pars IV.

tigantium verus esset Pontifex, tamen indubium erat unum e duobus his esse verum. Ambos vero deposuerunt. Summum Pontificem sibi habet Ecclesia a Christo datum unitatis servandae causa. Supra hanc Summi Pontificis auctoritatem seipsos Pisani extulerunt, atque hinc non unitati consuluerunt , sed duobus de Pontificatu litigantibus, addendo tertium , scissionem in Ecclesia multiplicaverunt, et schisma auxerunt. Apud Raynald. ad a. l4o9- num. 82.

Natalis Alexander Sec. XH. Dissertatione 2. huic Pisano concilio nomen, et auctoritatem oe- cumenici concilii asserit, et sententiae, quae ab hoc lata non tantum in Petrum de Luna est, verum etiam in Gregor i um, aequitatem defendit. Joannes Gerson in Tractatu de Auferibilitate Pap ce ab Ecclesia Considerat. 20. eos, qui ad convocationem Concilii Pisis celebrandi dederant operam, Spiritus sancti inspiratione tractos esse dixit. Generale , et legitimum fuisse, sensit quoque Dominicus Jacobatius lib. 5. de Conciliis, Azorius lib. 5. cap. 17. Carranza Tom. 5. Concilior. pag. 45g. et ut alios praetermittam, ista mea etiam sententia fuit in Institutionum Hist. Eccles. editione priore. Non satis vero apparere, num Concilium Pisanum fuerit oecumenicum, et legitimum, Dominicus Mansi, in Animadversionibus in Historiam Ecclesiasticam Natalis docuit: ejus controversam auctoritatem esse, pariter asseruit Raynaldus ad a. l4oq. num. 79. Bellarminus lib. l. de Conciliis , et Ecclesia cap. 8. Concilium Pisanum nec approbatum, nec reprobatum esse dixit. S. Antoninus autem 5. Part. Chronicor. Tít. 22. $. 11. non dubitavit hoc Pisanum concilium habere pro conciliabulo, et neque Alexán-'

drum