Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.4. (Agriae, 1825) - 89d
284 Institut. Hist. Heel. Pars IE. * ta, inquit, feci pro Ecclesia: rite sum electus, et modo cedam ? Id vero , quamdiu vivam , non fieti Meum nomen, et pontificatum ad mortem usque servabo: nec me submittam Gallorum Regi. Hoc per te sciat, volo. Svadebant idem ipsi sui Cardinales : sed surdo cecinerunt fabulam. Scriptum fuit jam etiam Cardinalibus ab Rege, iisque spopondit, curaturum se, ut nullum vel dignitatis suae, vel etiam beneficiorum et proventuum suorum subeant dispendium, si deseruissent Petrum de Luna. Quamobrem Petrus ab his omnibus desertus est. Nec tamen cessit, etiam cum aBucical- do ad ejus palatium admotae essent copiae, quod instar castri munitum erat adeo, ut oppugnationem quae mense Septembri inceperat, a. 1398. sustinuerit tota subsequente hieme. Multi, qui inclusi cum Petro erant, aut ex vulneribus, aut etiam ob penuriam victus perierunt: ipse quoque Petrus fragmentis lapidis, e tormento emissi, laesus fuit. Henricus quoque Castellae Rex exemplum Galliae Regis secutus , se abstraxit a Petro de Luna, inhibuit— que omnibus in suo regno, ne quis ulla in re ab eo penderet. Ille ad Martinum Aragóniáé Regem auxilii causa recurrit: qui vero negavit se ejus causa suscepturum bellum cum Rege Galliae. Hieme transacta, ad incitas redactus paruit postulatis Regis Galliae, et promisit se depositurum dignitatem ea conditione, ut Rex eum teneret sub sua tuitione. Cessatum est ab obsidione, et subministrata annona, sed negata facultas pedem efferendi e suo palatio, usque dum pax Ecclesiae perfecta esset. Cum annos quatuor, et ultra Petrus servatus fuisset in custodia, subque excubiis, his delusis se in libertatem asseruit. Quidam Robinetus Bra-
