Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.4. (Agriae, 1825) - 89d

dimitteret. Idem antequam eligeretur, fidem juratam etiam dederat sponte ac ultro depositurum Pontificatum , si ad aboliendum schisma conferret : quod idem fecerant ceteri etiam omnes istius factionis Cardinales, quisque quoad se, si Pontifex eligeretur. Fecerunt hoc* ne sua depropera- ta electione viderentur voluisse esse prorogatores schismatis.

Spes, quae erat, ut sublato antipapa Clemente etiam sponte sua desineret schisma, cujus ille caput erat, impleta omnino fuisset, nisi Cardinalium schismaticorum improbitas impedivisset: non destitit tamen Gallia, et Germania urgere rem hanc. In Germania plures idcirco publici conventus instituti sunt. Expetebatur, hoc enim opportunissimum habebatur remedium * ab ambobus Pontificibus, ut propter Deum, ejusque Ecclesiam sponte renunciantes dignitati, locum darent noviie electioni. Nihil vero minus, quam istud Petrus de Luna audire voluit: nec Bonifacio heec conditio grata fuit; attamen eam non abnuit, si idem hoc Petrus de Luna facere voluisset. Carolus Galliae Rex istiiis pervicacia exacerbatus, edictum fecit, quo prohibuit omnibus in suo regno, ne quis cujusdam beneficii Ecclesiastici impetrandi causa ad Petrum de Luna iret, et ne illius mandata, aut minas qualescumque curaret; praeterea omnes revocavit, qui in illius curia versabantur cujuscumque negotii causa: quin militiam etiam Avenionem misit ad Petrum de Luna vi compefiendura in id, quod aliter facere detrectabat. Bucicaldus, qui copiis pyeerat, priusquam vim adhiberet, cum Petro de Luna per Petrum Aillium Fpiscopum Cameracensem ei declaras- set, quid Rex ab eo postularet, ille iratus, ßlut- Tomulus IVI 18 ta>

A Sec. XIII. usque ad Sec. XVI. 2 83