Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.4. (Agriae, 1825) - 89d

milites praedis agendis adsveti, duce sibi novo constituto facile iterum redituri essent ad suum ingenium, pristinumque suum grassandi morem: videbat et illud praecavendum, ne sparsi per Bo- hemiam continuarent spargere ulterius etiam Hus- 1 si errores. Quia vero non dubitaverat esse in lioc [ numero , qui capti sunt, tales, qui potius vi ad- i acti secuti sint Hussitarum partes, quam sua vo- [ luntate, et quorum proinde speranda sit conver- \ sio, edicendum curavit in Hussitarum castris, se adversus Cóaphonem, qui fuga elapsus esset, ad­huc uti velle illorum opera, atque viribus, qui veteres Ziskae milites strenui, et bene exercita- t ti essent in armis, quibus etiam stipendium persolvendum sit. Istis vero mandaverat, ut se 5 segregarent a ceteris, et ad horrea, quae desi- } gnaverat, et quae rebus ad victum, et potum, \ eo curante, erant instructissima, se se confer­[ rent. Ubi cum cibo,, et potu distenti subse- \ quente nocte profunde dormivissent , eadem hor­rea cincta militibus, ne quis exitium posset ef­fugere, jussit succendi: sicque interierunt vetera­ni Ziskae milites ad unum omnes. Hoc demum pacto confractae sunt Hussitarum vires : tumque primum Sigismundus Rex Romanorum, et Hun­gáriáé adiit suum etiam regnum Bohemiae. Non tamen desierunt etiam postea Hussitae in Bohe­mia esse, qui rursus a Basiliensi Concilio invita­bantur ad redeundum in Ecclesiam oblata conces­sione , sub utraque specie sumendi Eucharistiam, ea tamen conditione, ut Sacerdos porrigens Eucha­ristiam, eos interrogaret, num crederent sub una etiam specie sumi totum Christum, nec esse ne­cessariam ad salutem hujus sumptionem sub utra­que specie. Sed jam fracti armis a Mainardo temper magis, magisque deficiebant. Josephus II. i 7 * Jm­A Sec. XIII. usque nd Sec. XVI. 26g

Next

/
Thumbnails
Contents