Alber, Joannis Nepomuk: Dissertationes in selecta argumenta historiae ecclesiasticae Tom.1. (Pestini, 1820) - 683a
85 DISSERTATIO IiT. „omnes Asiae , vicinarumque provinciarum Ecclesias , tamquam contraria rectae fidei sentientes , „a communione abscindere conatur, datisque literis universos , qui illic erant fratres , proscribit, „et ab unitate Ecclesiae prorsus alienos esse, „pronunciat. „ Non eo minus tamen Criticis non eadem omnibus hac de re stat sententia. Quorum alii censent, excommunicationem esse latam a Victore Papa in Episcopos Asiae ; alii autem defendunt, Victorem equidem paratum fuisse ad excommunicationem ferendam , sed a qua abstinuerit, dum ne id faceret, plures alii Episcopi, imprimisque S. Irenaeus Lugdunensis in Gallia intervenisset, Victoremque ad leniora consilia flexisset. Dum hoc exemplum antiquissimum est potestatis, quam Romanus Pontifex exercuit vi Primatus sui supra universam Ecclesiam , utpote in Episcopos Asiae, qui nequidem intra fines continerentur Patriarchalus Occidentis, atque ideo nonnisi jus Primatus hoc esse potuerit, quo egit hoc in negotio; Critici idcirco, prout affecti sunt Romano Pontifici, alii sic, alii aliter rem hanc versant. Hoc facit operae pretium, utres quemadmodum se habuerit, omni diligentia etiam a nobis expendatur. Quod ut facere possimus , testimonia utique Scriptorum, quae exstant de hac controversia, inspici, et quid in his sit, ad trutinam revocari debet. Eusebius, post memoratas illas literas a Polycrate Romam missas, illudque, quod productum modo ex eodem Eusebio est. Victorem illico omnes Asiae , vicinarumque provinciarum Ecclesias a communione abscindere conatum esse, datisque literis proscripsisse, et ab unitate Ecclesiae prorsus alienos pronunciasse fratres, qui illic erant, subjungit deinde: Verum haec non omnibus placebant Episcopis. Proinde Victorem ex adverso %
