Alber, Joannis Nepomuk: Dissertationes in selecta argumenta historiae ecclesiasticae Tom.1. (Pestini, 1820) - 683a

64

DISSERTATIO II.

„nem prolatam nulla patiamini temeritate viola- „ri, servantes omni modo Personae nostrae in „vobis , quos vice nostra transmisimus , dignitatem. Ac si qui forte civitatum suarum splendore confisi aliquid sibi tentaverint usurpare, „hoc, qua dignum est, constantia retundatis, a.) Hinc quid concludendum est ? quod Episcopi Chalcedonensis concilii nesciverunt probare ex aliquo codice esse factum a Patribus Constanti- nopolilanis ,hoc ipsi tantum fabricaverunt , iliisque affinxerunt, unde fulcimen suae compararent molitioni. Nec hanc constitutionem suam fecerunt , vel facere tentarunt in Concilii legitima sessione $ sed clam post finitam sessionem decimam quintam, postquam terminata hac sessione legati Romani Pontificis ex loco, ubi Concilium celebrabatur, egressi fuissent: sed qui in sequenti sessione dicere Episcopos Orientales jusserunt , cujus rei causa in priore sessione se discedentibus congregati mansissent, et quid egissent.

Hi Episcopi Chalcedonensis concilii sic ex u,bis Romae dignitate eminentiam Romani Pontificis repetebant , et cui eadem de causa aequare Cunstantinopolitanum Episcopum volebant, ut hanc tamen eminentiam non citra Canones ac- quisivisse faterentur. At deinde Photius jam ultra progressus, est, istam eminentiam praecise in urbis dignitan* reponens, et nonnisi hinc repetens : de quo Nicolaus I. Rom. Pont. Epist. 70- ad Episcopos Galliae , sic scripsit, ^t exposuit, quid senserit : „Quando de Romana urbe , (refer- j,tur, quid Photius dixerit) Imperatores Constan- „tinopolim sunt translati , tum et Primatum Ro- „manae Sedis ad Constantinopolitanam Ecclesiam ,,transmigrasse , et cum dignitatibus Regiis Eca) Carranza Summa Cuncilior. Tom. i. pag. 498.

cie-