Alber, Joannis Nepomuk: Dissertationes in selecta argumenta historiae ecclesiasticae Tom.1. (Pestini, 1820) - 683a

Hervetum Canonum horum interpretem. Paraphrasis Arabica habet quatuor ; in Lucensi vero Ms. codice, quem Joan, Dominic. Mansi edidit, sunt quinque. Sicut autem in numero convenientia non est, ita neque idem obtinet ordo : insuper in verbis quoque discrepantia est. Ex Socrate , Sozomeno , Nicephoro , quorum primus Lib. 5. cap. 8* secundus Lib. 7. cap. 1. tertius Lib. 12. cap. 13. hunc Canonem memorat velut confectum a Concilio Constantinopolitano , Collectores Canonum eumdem desumpserunt: qui vero suam historiam scribentes nonnisi post concilium Chal-. cedonense, quorum priores duo, Socrates, et Sozo- menusin hac pertingunt usque ad Theodosium Juniorem, qui nepos fuit Theodosii Senioris cognomento Magni, sub quo actum Constantinopoli- tanum concilium est, istis vero Nicephorus etiam adhuc inferior aetate est, suam narrationem ex allegato hoc Canone per Episcopos Concilii Chalcedonensis concinnaverunt.

Vnde vero hunc Canonem isti habuerint, inde potest judicium fieri. Cum hi allegass^nt istum, Lucentius Legatus Leonis Rom. Poni, negavit , hunc contineri inter Synodicos Canones. Hic igitur Episcopi Chalcedonensis Concilii debuissent docere, reipsa hunc existere , et exeo-? dice aliquo eumdem exhibere: neque profecto omisissent hoc facere, si vel suo artificio praeparatum aliquem talem codicem habuissent. Quid igitur fecerunt ? non hoc demonstrarunt ? quod ab ipsis fuit petitum, sed a legatis Romani Pontificis postulaverunt , ut si quod in contrarium a Romano Pontifice mandatum de hoc sibi haberent datum, istud proferrent. Fecerunt protinus legati, et mandatum sibi a Leone'Papa in scripto traditum istud recitarunt : „Sanctorum quoque Patrum constitutioDE ORIG. SEDIVM PATRIARCH- ET METROP. 63