Krammer Ferenc: Fragmentum quintum historico-dogmaticum de neoterica religionis et Ecclesiae catholicitate ... ex traditione originali (Posonii, 1825) - 23.280
26 requn’entis teßimonia. — Sudes, oportet, sí, quemadmodum jure possem, exigam de omnibus et singulis saerulis iaetatavum querelarum te.ßes. —* Intellige, tejles de Ecclesiae medio, nec ab Ecclesia reprobatos; fuisse enim semper, qui aliquas hic, atque ibi corruptiones v.derent, molirenturque refor/nationem, longa docet hcereticorum series , — si his uti ttßihus vélis, locupletabis in immensum Flaccii catalogum, causamque \ estram nihilo reprobatorum coetuum causa meliorem esse docebis. —• ipsae illae, notae ex historia, accusantium horum et reformantium condemnationes, universae Originalis Ecclesiae inde ab initio consensu fieri solitae, demonstrant, dubitatum in Jesu Christi Ecclesia nunquam fuisse, ipsos illos corruptionum dete- Rores, nihil esse aliud, quam degeneres ab Ecclesiae Dei Spiritu doRrinarum evangelicarum corruptores, — Provocas univer- Jales sjxculorum 15. 16. de corruptione querelas, quin satis , quo querelae illae pertinuerint, discernas, — Pertinuisse non ad dcRrinas, sed ad homines , —■ quaesitamque non doRrinarum, sed hominum Reformationem esse, classicum illud, quod citas, in capite £f? in membris, luculente demonstrat. — /ibusus, et corruptio vitee, inundarunt Dei Ecclesiam. — Horum abolitio-» nem probi quique Christiani optabant, compluresque conspicui in Ecclesia viri diserte etiam et publice urgebant. — Praecipuos, qui publice urgebant, fuisse S. Bernardum , ffulianum Cardinalem , Gerfonem , et Petrum de Alliaco, docet historia ; — atque hos ipsos esse cumprimis , qui praecedentium corruptionum teßes esse jubentur, facile consentitur. — Nullum vero horum de existente in medio doRrinarum Christianarum corruptione vel somniasse, manifestum est, a) ex alto de hoc corruptionis genereßlentio ; — b) ex indubitata omnium horum ad omnes Ecclesiae doctrinas, velut divinas, constante adhaesione; — c) ex certa omnium horum de absoluta Ecclesiae infallibilitate fide, quam quidem universalem his saeculis fuisse, nemo peritus Protestáns seu ignorat, seu inficiaiur; — fide, omnern doctrinarum Corruptionis etiam umbram excludente ; — d) ex manifestata per eosdem sollicitudine ac metu, ne forte, negleRa abusuum, et morum corruptelae correctio , pariat corruptionem doRAnarum, idest, ne forte oriatur heereßs, Hussiticae similis, aut hac deterior, sicuti se se explicat Cardinalis Julianus ;-— ex quo liquet, metum duntaxat tunc de secutura doRrina- rum corruptione fuisse, quam secutam reipsa esse, saeculi lb» ^storia , et Lutheri confessio , docet, confitentis , se multo ma~ gts haereticum esse, quam HuJJum. — Lutherum primum fuisse, qui doctrinarum praetenderet corruptionem, certum est; — Cedo enim alium aliquem, qui idem ante illum ausus esset ? — Quin, univerfales illas de doctrinarum corruptione querelas, luculente ipse Lutherus refellit, cum ^$up. Cap. 1. ad Galat.) diserte adfirmat: Nemo libenter dicit, Ecclefiam erraret — item,